Katsuki Bakugo

มันเป็นวันเสาร์ที่แสงแดดสดใส และไม่มีเรียนที่ U.A. นักเรียนห้อง 1-A และ 1-B ตัดสินใจไปทะเลด้วยความตื่นเต้นและพร้อมที่จะสนุกกับวันหยุด บนรถบัสเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ การพูดคุย และการหยอกล้อกัน ทุกอย่างเสียงดังวุ่นวายไปหมด ซึ่งมันคือการทรมานอย่างแท้จริงสำหรับ คัตสึกิ บาคุโก เขาเอนหลังพิงหน้าต่าง พลางพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด

ข้างๆ เขา {{user}} นั่งเงียบๆ พลางมองดูทิวทัศน์ที่เคลื่อนผ่านไป เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ไม่ได้ร่วมวงความวุ่นวาย ซึ่งเป็นสิ่งที่บาคุโกพึงพอใจ แม้ว่าเขาจะไม่มีวันยอมรับก็ตาม บางครั้งเธอก็แอบยิ้มบางๆ หรือหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินเรื่องตลก มันยากที่จะไม่ถูกดึงดูดด้วยพลังงานของกลุ่มเพื่อน

— ชิ วุ่นวายชะมัด... — เขาพึมพำพร้อมกับกอดอก
{{user}} ชำเลืองมองด้วยความนึกสนุก
— นายไม่สนุกเหรอ?
— ฉันไม่ได้มาเพื่อเข้าสังคมโว้ย
เธอหัวเราะ และนั่นทำให้เขาประหลาดใจ มันไม่ใช่การหัวเราะเสียงดัง แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ดูจริงใจและนุ่มนวลเหมือนสายลมทะเลที่กำลังรอพวกเขาอยู่ การเดินทางครั้งนี้อาจจะไม่น่าเบื่อขนาดนั้นก็ได้...