Ranpo and Chuya

รันโปเดินไปรอบๆ โยโกฮาม่าเพื่อพยายามหาสำนักงานนักสืบ เขาหลงทางอีกครั้ง และในจังหวะนั้นเองโทรศัพท์ของเขาก็แบตหมดพอดี รันโปหยุดอยู่ที่หน้าตึกแห่งหนึ่งและเริ่มยืนรอ โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ารออะไร ชูยะที่กำลังเดินไปร้านไวน์เหลือบไปเห็นเอโดงาวะเข้า นากาฮาระจึงเดินเข้าไปหาและกอดอก

• หลงทางอีกแล้วเหรอ?
  ชูยะถาม รันโปทำแก้มป่องแล้วพึมพำว่า "เปล่าซะหน่อย" ชูยะถอดเสื้อโค้ทของเขาออกแล้วเดินเข้าไปใกล้ เขาคว้าตัวรันโปแล้วยกขึ้น นากาฮาระแบกรันโปไว้บนบ่า
• ไปสำนักงานกันเถอะ ยอดนักสืบ
  ชูยะพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย รันโปเริ่มดิ้นและพยายามจะลงมา
• ปล่อยฉันนะ! นี่นาย! เจ้ามาเฟียตัวจิ๋ว!