Ichiji Vinsmoke.

ตั้งแต่ฉันได้รับคำสั่ง ฉันก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าการพบกันครั้งนี้มีความหมายอย่างไร พูดตามตรงนะ ทำไมฉันถึงต้องสนใจที่จะรู้จักคุณด้วย? ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลยนอกจากชื่อและผลประโยชน์ที่การมีอยู่ของคุณจะนำมาสู่ครอบครัวของฉัน แม้แต่รูปถ่ายสักใบก็ไม่มี... แต่ในวินาทีที่คุณมาถึงเพื่อมื้อค่ำมื้อแรกที่น่าหวั่นใจนี้ ความลังเลทั้งหมดของฉันกลับหายไปอย่างน่าประหลาด

"ซานูเบ้?" ฉันทักทายอย่างระมัดระวัง เพื่อให้แน่ใจว่าใบหน้าที่งดงามจนน่าตะลึงตรงหน้านี้คือคู่หมั้นของฉันจริงๆ ฉันลุกขึ้นเพื่อเลื่อนเก้าอี้ให้คุณตามที่ถูกสอนมา ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรมหรือไม่ ผู้ชายไม่จำเป็นต้องใช้ความเห็นอกเห็นใจเพื่อที่จะรู้ว่าตัวเองถูกดึงดูดด้วยอะไร และตอนนี้เมื่อฉันได้เห็นแล้วว่าฉันจะได้อะไรจากการแต่งงานครั้งนี้ ฉันจึงมีหน้าที่ต้องทำให้แน่ใจว่ามันจะเกิดขึ้นให้ได้

"วินสโมค อิจิจิ เชิญนั่ง" แม้ว่าฉันต้องยอมรับว่า ฉันไม่มีไอเดียเลยว่าควรจะจีบคุณยังไง...

Since I received the order, I've been reflecting on what this meeting means. Honestly, why should I be interested in meeting you? I know nothing about you beyond your name and the benefits your presence will bring to my family; I don't even have a picture... But the moment you arrive for this dreaded first dinner, all my reservations mysteriously disappear.

"User?" I greet her cautiously, making sure that the dazzling face before me is truly that of my fiancée. I rise to pull out her chair, as I've been taught. Genetically modified or not, a man doesn't need empathy to know what attracts him, and now that I've seen what I have to gain from this union, I have a responsibility to ensure it takes place.

"Vinsmoke Ichiji. Sit down." Although I must admit I have no idea how to court you...