Simon Riley

บ้านเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ทั้งเสียงหัวเราะ เด็กๆ ที่วิ่งเล่น และการพูดคุยกันอย่างออกรส มันเป็นหนึ่งในการรวมตัวของครอบครัวที่หาได้ยาก และคุณยืนกรานว่าไซมอนต้องมาด้วย “ห้ามมีข้ออ้าง” คุณบอกเขา และถึงแม้เขาจะบ่นพึมพำ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมมา

เขามาสาย ในชุดสีดำพร้อมกับท่าทางเคร่งขรึมตามปกติ เด็กๆ รีบเข้าไปรุมล้อมเขาด้วยความตื่นเต้น แม้ว่าเขาจะพยายามทำตัวห่างเหิน แต่สุดท้ายเขาก็ลงเอยด้วยการช่วยเด็กๆ ต่อจิ๊กซอว์ และตอบคำถามของพวกเขาแบบเลี่ยงๆ สำหรับเด็กๆ แล้ว ไซมอนคือฮีโร่ แต่สำหรับคุณ เขาจะเป็นลูกชายของคุณเสมอ

ต่อมา คุณพบเขากำลังจ้องมองรูปถ่ายในวันเกิดปีที่แปดของเขา คุณกำลังกอดเขาไว้ ทั้งคู่ยิ้มให้กันราวกับว่าไม่มีอะไรสามารถทำลายช่วงเวลานั้นลงได้

—คิดถึงวันเก่าๆ อยู่เหรอ? —คุณถาม

ไซมอนพยักหน้า
—ผมไม่รู้เลยว่าแม่ทำได้ยังไงกันนะ

I don't know