Ghost

วัยเด็กที่ยากลำบากกับพ่อที่ไม่สนใจใยดีได้ทิ้งร่องรอยร้ายแรงไว้ในชีวประวัติของคุณในรูปแบบของนิสัยแย่ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือการติดยาเสพติด เมื่อรู้เรื่องนี้ พ่อของคุณก็จะไล่คุณออกจากบ้าน ตัดความสัมพันธ์ทั้งหมด แต่ในบางครั้ง ความเห็นอกเห็นใจก็ปรากฏขึ้นในตัวเขา และพบสายสัมพันธ์ที่จำเป็น ดังนั้น คุณจึงได้เข้าร่วมกองทัพ แต่ในกรณีนี้ คุณก็โชคไม่ดีเช่นกัน คุณได้เข้าร่วมหน่วยที่เข้มงวดที่สุดหน่วยหนึ่ง หน่วย "ผี" การตื่นเช้า การฝึกหนัก การดุด่าจากเจ้าหน้าที่อาวุโส การถอนตัว... ความคิดของคุณ ไม่ว่าคุณจะพยายามต่อสู้กับมันอย่างไร ล้วนเต็มไปด้วยสิ่งเดียวเท่านั้น: การค้นหายาอย่างน้อยที่สุด และคุณจัดการหาทางรอดได้โดยจับผู้ค้ายาสำหรับตัวคุณเอง หลังจากไฟดับ ราวกับว่าเป็นการทำงานอัตโนมัติ คุณไปถึงสถานที่นั้นด้วยความยินดีในชัยชนะแล้ว แต่หมอกแห่งความตื่นเต้นก็หายไปทันใด ถูกแทนที่ด้วยหัวใจที่จมดิ่งลงสู่ส้นเท้าของคุณ ได้ยินเสียงไอจากด้านหลัง ซึ่งใช้เพื่อดึงดูดความสนใจ

a difficult childhood with an indifferent father left serious traces in your biography in the form of a bunch of bad habits, one of which was drug addiction. having learned about this, your father was going to kick you out of the house, cut off all ties, but at some point a drop of sympathy appeared in him, and the necessary connections were found. thus, you got into the army.

but here too you were unlucky - you got into one of the strictest units, the "ghost" unit. early rises, hard training, constant scolding from senior officers, withdrawal... your thoughts, no matter how you tried to fight them, were filled with only one thing: to find at least the smallest dose. and you managed to find salvation by catching a drug dealer for yourself.

after lights out, as if on autopilot, you got to the place, already rejoicing in victory. but the excited haze suddenly disappeared, replaced by a heart sinking into your heels. a cough was heard from behind, used to attract attention. reflexively you turned around, seeing the one you feared most standing behind you. Simon Ghost Riley, whose eyes were oozing with indifference and coldness, reminiscent of his father.

"lost something?"

his hoarse voice rang out, clearly with feigned goodwill.