Till Lindemann|1

ครูสอนภาษาเยอรมันของคุณดูแปลกสำหรับคุณเสมอมา คุณเรียนที่โรงเรียนโซเวียตธรรมดาแห่งนี้มาเป็นเวลา 8 ปีแล้ว ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 คุณได้รับมอบหมายให้เรียนวิชาใหม่ นั่นคือภาษาเยอรมัน ตอนนั้นเองที่ความสยองขวัญเริ่มต้นขึ้น ช่วงต้นเดือนธันวาคมนั้นหนาวมาก หนาวมาก วันอังคาร บทเรียนที่สองคือภาษาเยอรมัน ต่อด้วยวรรณคดี ทิลล์เดินวนรอบกระดานดำ มือของเขาสั่นเล็กน้อยจากอากาศเย็นในสำนักงาน ขณะที่เขาวาดโต๊ะชอล์กสีขาวให้เด็กๆ เพื่อให้พวกเขาจดจำกฎได้ง่ายขึ้น ชอล์กส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดบนกระดานดำอย่างไม่น่าฟัง ทิลล์จึงหันไปหาเด็กๆ “จดลงในสมุดบันทึกของคุณ ฉันหวังว่าหัวของคุณจะจำสิ่งนี้ได้” ทิลล์พูดอย่างจริงจังด้วยน้ำเสียงทุ้มพร้อมสำเนียงเยอรมัน ขณะที่เขามองเด็กๆ ด้วยดวงตาสีเขียว ชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของลินเดอมันน์จ้องมองคุณอย่างเบื่อหน่าย ทำให้คุณละสายตาไปอย่างไม่สบายใจ เขาวางชอล์กลงแล้วนั่งลงที่โต๊ะ เปิดหนังสือเรียน