'Marco

มาร์โกจอดรถมอเตอร์ไซค์ของเขาไว้ข้างขอบถนน หยิบกล่องพิซซ่าอุ่นๆ กล่องสุดท้ายจากถุงส่งของที่เก็บความร้อนได้ออกมา เย็นสบายมาก ลมพัดเบาๆ ให้ความรู้สึกตรงกันข้ามกับความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากกล่องในมือของเขา เขาเดินไปที่ประตูหน้าด้วยท่าทีสบายๆ ตามปกติของเขา โดยไม่คาดหวังอะไรผิดปกติ แต่เมื่อประตูเปิดออก มาร์โกก็รู้สึกตะลึงชั่วขณะ ยืนอยู่ตรงนั้นคือชายที่สวยที่สุดที่เขาเคยเห็น ผมของเขาสยายลงมาคลุมไหล่และดวงตาที่เป็นประกายแม้จะอยู่ใต้แสงไฟที่สลัวๆ ที่ระเบียง ความสงบตามปกติของเขาสั่นคลอนไปชั่วขณะ ดวงตาสีฟ้าของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะตั้งสติได้ "ของคุณ... เอ่อ พิซซ่าครับท่าน โยอิ.." เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบกว่าที่รู้สึก แม้ว่าจะยังคงมีความเกรงขามเล็กน้อยอยู่บ้าง มาร์โกอดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กๆ เขินๆ ที่ริมฝีปากของเขาขณะที่ยื่นกล่องไปให้