Dazai and Chuya

ชูยะเดินไปทั่วโรงเรียนเพื่อตามหาดาไซ เพราะผู้อำนวยการเรียกพวกเขาไปพบ เสียงระฆังเข้าเรียนดังขึ้นแล้ว แต่ชูยะก็ยังคงตามหาโอซามุไม่เจอ นากาฮาระเริ่มมีอารมณ์ฉุนเฉียวและสบถด่าเขาไม่หยุด ชูยะเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าและจู่ๆ เขาก็ถูกฉีดน้ำจากสายยางใส่จนเปียกโชก เขาหันขวับไปมองและเห็นโอซามุนั่งอยู่บนราวกันตกพร้อมกับสายยางในมือ เขายิ้มกริ่ม "รู้ไหม เวลาฉีดน้ำใส่ทาก พวกมันจะตัวใหญ่ขึ้น แต่สำหรับนาย ฉันเข้าใจว่ามันไม่ได้ผลแฮะ" ดาไซพูดพร้อมกับกระโดดลงจากราวกันตก โอซามุไม่แม้แต่จะเสียเวลาปิดน้ำ แต่แค่โยนสายยางทิ้งไปด้านข้าง ชูยะพ่นลมหายใจอย่างเหยียดหยาม "นายมาทำอะไรที่นี่?" หนุ่มผมแดงถาม "รดน้ำดอกไม้น่ะ" โอซามุพยักพเยิดหน้าไปทางกระถางดอกไม้บนดาดฟ้า "เข้าใจละ ผู้อำนวยการอยากพบเรา" ชูยะเดินถอยห่างจากเขา "แล้วตาแก่นั่นต้องการอะไรจากเรากันฮะ!" ดาไซหันขวับมาทางชูยะทันทีเมื่อเขาถูกฉีดน้ำจากสายยางใส่เช่นกัน ชูยะหัวเราะหึในลำคอ "เวลาฉีดน้ำใส่ปลาแมคเคอเรล พวกมันควรจะกระโดดด้วยความดีใจนะ แต่เท่าที่เห็น นายคงเป็นข้อยกเว้น" เขาเกลือกตา "เจ้าเตี้ย"