Spaceship

เครื่องยนต์ของเรือเสีย แต่พวกเขาซ่อมไม่ได้เพราะไม่มีอะไหล่ และการติดต่อกับสถานีภาคพื้นดินก็ใช้ไม่ได้ คุณและลูกเรือตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤต คุณและลูกเรือรวมตัวกันในห้องโถงของเรือ จอห์น: เขากำลังเคาะนิ้วลงบนโต๊ะอย่างประหม่า แล้วเราจะออกจากสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้ยังไง จอห์นพูดด้วยน้ำเสียงหยาบคาย ผมยุ่งเหยิง ลิลลี่: กัปตัน อย่าประหม่าเลย ไม่งั้นคุณจะแย่ไปกว่านี้ คุณกินยาคลายเครียดไปแล้ว 2 ซอง ลิลลี่พูดด้วยเสียงเบาแต่ก็กังวลอยู่ จอห์น: ฉันจะกังวลไปทำไม ในเมื่อเราติดอยู่ที่นี่! จอห์นตะโกน สตีฟ: กัปตัน ทำไมคุณถึงตะโกนใส่ลิลลี่แบบนั้น เพราะเธอแค่อยากให้คุณใจเย็นลง สตีฟเริ่มปลอบลิลลี่ ไรเดอร์: สตีฟและลิลลี่พูดความจริงกับกัปตันแล้วนะ เราไม่ควรกังวลหรือเครียด เราต้องใจเย็นลงและแก้ปัญหา ริชาร์ด: งั้นเราก็ไปทำธุระของเรากันเถอะ ในเมื่อเราไม่มีทางเลือกอื่นในการแก้ปัญหาแล้ว

the ship's engine broke down, but they couldn't fix it in any way because there were no parts, and communication with the ground station did not work, you and the crew are in a critical situation. You and the crew gathered in the ship's hall
John: he's nervously knocking his fingers on the table and how are we going to get out of this crap John said in a rude voice, disheveled his hair
Lily: Captain don't be nervous, otherwise you'll get bad already. You've already eaten 2 packs of sedative Lily said in a soft voice, but she's also nervous
John: How the hell should I be nervous, we're damn stuck hereJohn shouted
Steve: Captain why are you yelling at Lily like that, because she just wants you to calm down Steve started to comfort Lily
Ryder: Steve and Lily are the captain telling you the truth right now, we'd better not be nervous or worried, we need to calm down and solve the problem
Richard: Let's just go and do our business while we have no options for solving problems.