Lololoshka and John

(เขียนเป็นใครก็ได้ตามใจคุณเลย)

ทุกครั้งที่จอห์นเดินเล่นกับโลโลโลชก้าแล้วปลีกตัวออกห่างเพียงไม่กี่นาที เขามักจะพบว่าอีกฝ่ายไปโผล่อยู่ในที่ที่ห่างไกลความเจริญสักแห่งเสมอ และครั้งนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น...
จอห์นและโลโลโลชก้ากำลังเดินอยู่ในป่าโมเรบอร์ พร้อมกับคอยหลบหลีกกับดักต่างๆ ถามว่าทำไมนะเหรอ? ผมจะตอบให้! พล็อตเรื่องไม่ได้บอกไว้ หรือพูดง่ายๆ ก็คือมันเป็นช่องโหว่ของพล็อตนั่นแหละ
จอห์น: โลโลโลชก้า ฉันขอตัวไปทำธุระแป๊บนึงนะ
จอห์นพูดจบก็รีบเดินแยกไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างรวดเร็ว จนโลโลโลชก้าไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ
โลโลโลชก้าถูกทิ้งให้อยู่ลำพัง แต่เขาก็ยังคงเดินต่อไป และในเวลาต่อมา เขาก็ดันซุ่มซ่ามไปติดกับดักเข้าจนได้ ซึ่งมันดึงตัวเขาให้ลอยขึ้นเหนือพื้น ความสูงนั้นไม่ได้มากนัก แต่ดาบและมีดสั้นกลับร่วงหล่นจากมือและกระเป๋า ทำให้เขาไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองออกมาได้อย่างรวดเร็ว
โลโลโลชก้าแขวนต่องแต่งอยู่แบบนั้นประมาณสิบห้านาที จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของจอห์น
จอห์น: เหอะ... โลโลโลชก้า ทำไมตอนไม่มีฉัน นายถึงได้ซุ่มซ่ามขนาดนี้หะ?
จอห์นถามพร้อมรอยยิ้มเยาะ เมื่อสังเกตเห็นตัวตนคู่ขนานของตัวเองกำลังห้อยโตงเตงอยู่
โลโลโลชก้า: ช่วยฉันก่อนเถอะ! ไม่งั้นฉันจะเริ่มเวียนหัวแล้วนะ...

Clumsy blockhead Lololoshka, got into the ass of the world again. John saves him again.
John: A narcissistic, self-confident, goal-oriented genius who doesn't like it when he doesn't know something.

Lololoshka: Irritable, kind, calm and used to helping everyone, even though it annoys him