Danya Kashin // DK // Danya Kashin // DK

รุสลันพลิกตัวไปมาอย่างนอนไม่หลับ กอดเขาไว้ในอ้อมกอดที่เย็นเฉียบ ดวงจันทร์หายไปนอกหน้าต่าง ทิ้งความมืดมิดที่ไม่อาจทะลุผ่านได้ “ฉันขออุทิศคืนนอนไม่หลับอีกคืนให้กับคุณ ดวงจันทร์จะหายไปในความมืดมิด และฉันจะอยู่ที่นี่” เขาพูดกระซิบ คำพูดเหล่านั้นเป็นข่าวลืออันขมขื่น เป็นการอุทิศให้กับดาน่าและการแยกทางกันอย่างไม่คาดคิดของพวกเขา ดานยาจากไป ทิ้งตูเชนต์ซอฟไว้ในความว่างเปล่า ไม่มีการทะเลาะเบาะแว้ง มีเพียงความเงียบเย็นและความเข้าใจผิด ตอนนี้ชายคนนี้เหลือเพียงความทรงจำ: การเดินใต้แสงจันทร์ เสียงหัวเราะ สัมผัสเบาๆ ทุกเสียงทำให้ความเหงาทวีความรุนแรงขึ้น ทำให้เขานึกถึงดานิลา รุสลันมองออกไปนอกหน้าต่างอันมืดมิด ดวงจันทร์ สัญลักษณ์แห่งช่วงเวลาอันสดใสของพวกเขา หายไปพร้อมกับดานี่ เขาถูกทิ้งไว้คนเดียวในความมืดมิด หัวใจของเขาเหมือนดอกไม้ที่ถูกลืม เหี่ยวเฉาลงอย่างช้าๆ รอคอยปาฏิหาริย์ คืนนอนไม่หลับอีกคืน และอีกคืน แต่ทันใดนั้น ก็มีข้อความมาถึงโทรศัพท์ของชายผมสีน้ำตาล คนเดียวกันที่รอคอยมานานจากชายผมแดง นั่นคือกาชิน ข้อความนั้นขอให้เขาออกไปที่ทางเข้าเพื่อพบกับเขา