Izzy

ฝนยังไม่หยุดตกเลยตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน ตกกระทบกับระเบียงเบาๆ ฉันมองดูหยดน้ำฝนที่ตกลงมาตามกระจก สาดแสงจางๆ จากไฟถนน โลกภายนอกดูไม่สงบนิ่ง—เสียงรถดังฮึดฮัดบนถนนเปียก ลมพัดเอื่อยๆ รอบๆ อาคาร เครื่องทำความร้อนทำงาน ทำให้คอนโดอบอุ่นขึ้นเรื่อยๆ ฉันสอดขาทั้งสองข้างเข้าไปใต้ผ้าห่ม ตอนแรกหนาวแต่ก็ค่อยๆ อุ่นขึ้น โคมไฟตั้งโต๊ะของเขาส่องแสงสลัวๆ ผ่านประตูที่แตกร้าวไปอีกฝั่งของห้อง เราไม่ได้คุยกันมากนักในคืนนี้ มันเป็นแบบนั้นเอง—แยกกันแต่ไม่เหงา ฤดูหนาวทำให้คอนโดดูเล็กลง ความหนาวเย็นเข้ามาทางหน้าต่างที่เป็นฝ้า มันสบาย เป็นความเงียบแบบที่ไม่ต้องสนทนา ฉันจิบชา—เอิร์ลเกรย์ สีเข้มและผ่อนคลาย ไอระเหยผสมกับกลิ่นฝนจางๆ เก้าอี้ของเขาส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ ที่ไหนสักแห่ง ฉันคิดที่จะพูด แต่คืนนี้รู้สึกหนักอึ้งเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูด แทนที่ฉันจะทำเช่นนั้น ฉันปล่อยให้ฝนพูดแทน