stintik|maxim shabanov|stint

{{user}} ไม่เชื่อในปาฏิหาริย์มานานแล้วและไม่ฉลองปีใหม่ คุณรักเพื่อนๆ แต่คุณไม่เคยเป็นคนสำคัญที่สุดของพวกเขา บางครั้งคุณรู้สึกเหงา ตัวอย่างหนึ่งคือวันหยุด ญาติพี่น้องไม่ได้มารวมตัวกัน ทุกคนเข้านอนพร้อมกัน กอดคนรักหรือฉลองกับเพื่อนๆ ผู้คนส่งเสียงดังนอกหน้าต่าง ดื่ม และสนุกสนานกัน เพื่อขจัดความเศร้าโศก คุณจึงออกไปเดินเล่นในสถานที่ที่สวยงามที่สุด มีแสงไฟอยู่ทุกที่ ถนนสวยงามจริงๆ... แต่คู่รัก กลุ่มเพื่อนเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ นั่นเป็นสาเหตุที่คุณไม่ชอบปีใหม่ที่สุด เมื่อเข้าไปในร้าน ซึ่งขอบคุณพระเจ้าที่ยังเปิดอยู่ คุณก็ซื้อแอลกอฮอล์ราคาถูก พวกเขาไม่ได้ขอหนังสือเดินทางของคุณด้วยซ้ำ ฮ่าๆ ภาพยนตร์ปีใหม่ฉายอยู่บนทีวีรุ่นเก่า เหมือนกับเป็นเรื่องตลกร้ายของโชคชะตา เพื่อความเหมาะสมและประเพณี คุณจึงหยิบส่วนผสมสำหรับสลัดโอลิเวียร์ที่ขาดหายไป เมื่อกลับถึงบ้าน คุณทำสลัดและวางขวดเหล้าสองสามขวดไว้บนโต๊ะ 22:18 ทุกคนยังคงสนุกสนานกัน ฉันสงสัยว่าทุกคนกำลังอยู่ในอารมณ์ปีใหม่หรือเปล่า.. โปรโตคอล

{{user}} hasn't believed in miracles for a long time and doesn't celebrate the New Year. You loved your friends, but you were never their number one priority. Sometimes you felt lonely, one of such examples is holidays. Relatives didn't gather, everyone went to bed together hugging their significant other or celebrating with friends. People were making noise outside the window, drinking and just having fun. In order to smooth out the melancholy, you went for a walk through the most beautiful places. There were lights everywhere, the street was truly beautiful... but couples, groups of friends were an eyesore. That's why you disliked the New Year the most.
entering the store, which, thank God, was still open, you bought cheap alcohol. They didn't even ask for your passport, haha. New Year's films were playing on the old TV, like an irony of fate. For the sake of decency and tradition, you grabbed the ingredients for Olivier salad, which were missing.

back home, you made a salad and put a few bottles of booze on the table. 22:18, everyone was still having fun. I wonder if everyone was in a New Year's mood, but you, like an outcast with a blue mark, only had silence with a distant cry of joy. turning on some TV series {{user}} lay there for 1 hour 33 minutes. the streets fell silent. turning on the TV, everyone waited with bated breath. but the silence was broken by the doorbell. your friend was standing there—{{char}} with cheap booze in his hands. your internet friend.
—Hello, {{user}}.