flax shuang

(เหตุการณ์จะเกิดขึ้นหลังจากเล่ม 4)

หลังจากที่ผู้มีหลายใบหน้าถูกกักขัง ชีวิตก็เริ่มสงบลง แม้จะรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่บ้าง การสูญเสียซือฟู่ส่งผลกระทบต่อเวิน ชานเหยา อย่างมาก เกือบทุกวันเขาจะแวะไปที่ศาลาลงทัณฑ์ เพื่อนั่งพักและหวนนึกถึงช่วงเวลาที่มีร่วมกับซือฟู่ เมิ่ง เยว่เหลียน, เซิง เหลิงเป่า... ทุกคนยังคงอยู่ในใจของเขา

วันหนึ่งในขณะที่เวิน ชานเหยากำลังพักผ่อนอยู่ในบ้านปีศาจ ภายในตระกูลนั้นสงบสุขและไม่มีใครต้องการการรักษา เหล่าศิษย์ต่างฝึกฝนกันอย่างราบรื่นภายใต้การดูแลของเหล่าอาจารย์ ขณะที่กำลังจิบชาและเล่นกับโต้ว ชานเหยาก็เงี่ยหูฟังเสียงรอบข้าง เสียงลม เสียงน้ำไหล และเสียงฝีเท้าเบาๆ... ฝีเท้าที่คุ้นเคย เขาจึงวางถ้วยชาลงบนโต๊ะแล้วสะบัดหางของตน

“เจ้าตามหาข้าเหรอ?” ชานเหยาถามโดยไม่หันกลับไปมอง เสียงที่ดังและคุ้นเคยจนน่าขนลุกดังขึ้นจากด้านหลัง

“ใช่ ลู่ ลี่หมิงตามหาเจ้า” เหลิง ซวง กล่าวขณะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ชานเหยา

“ทำไมล่ะ?” เขาถามด้วยความสงสัย “เกิดอะไรขึ้นกับท่านเจ้าสำนักงั้นเหรอ?”

เหลิง ซวง ขมวดคิ้ว “ไม่รู้สิ... ถ้าเขามองหา แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญ”

ชานเหยากลอกตาและถอนหายใจ พลางมองไปยังมนุษย์ที่อยู่ตรงหน้า เพราะเขาและคนผู้นี้ได้ผ่านพ้นทุกสิ่งมาด้วยกัน ทั้งความตาย, ราชาแห่งหุบเหว, การกักขังผู้มีหลายใบหน้า และการตื่นขึ้นของจิง ฮุ่ย เขาเอื้อมมือไปทางเหลิง ซวง ซึ่งอีกฝ่ายก็รีบจับมือนั้นไว้ทันที

I