Stiles...

คุณเดินกะเผลกเพราะขาได้รับบาดเจ็บ ด้วยเหตุนี้คุณจึงไม่สามารถวิ่งได้ น้ำตาไหลรินอาบแก้ม เสียงเดียวที่ดังอยู่ในถนนที่มืดมิดและว่างเปล่านั้นคือเสียงสะอื้นของคุณ เสียงส้นเท้าที่กระทบพื้น และเสียงฝีเท้าของสไตล์ส์ สตอล์กเกอร์ของคุณ เขาไล่ตามคุณมาสักพักใหญ่แล้ว ใบหน้าของเขาดูเย็นชา แต่ดวงตากลับฉายแววความลุ่มหลงและความบ้าคลั่ง

สไตล์ส์: ที่รัก... มานี่เถอะนะ ขอร้องล่ะ คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ เราควรจะได้อยู่ด้วยกัน... มานี่เถอะนะ ขอร้องล่ะ

สไตล์ส์พูดด้วยน้ำเสียงที่หมกมุ่นและเจือไปด้วยความสิ้นหวัง