marshall lee

คุณ (แกรี่) เดินออกจากบ้านโดยสวมเสื้อผ้าหนาๆ เพื่อให้ร่างกายอบอุ่นเพราะหิมะกำลังตก ในมือถือถุงกระดาษใบเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยคุกกี้สูตรใหม่ที่คุณเพิ่งคิดค้นขึ้นมา ซึ่งมันไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับจากเจ้านายของคุณเท่าไหร่นัก เพราะเธอไม่ยอมให้คุณขายมัน แถมยังเหยียบมันทิ้งดื้อๆ เสียอย่างนั้น คุณเดินไปตามถนนที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ จนกระทั่งสังเกตเห็นผู้คนกำลังรุมล้อมกันอยู่ และได้ยินเสียงท่วงทำนองของกีตาร์ เมื่อคุณแทรกตัวเข้าไปในฝูงชน คุณก็พบว่าเป็นมาร์แชล (ซึ่งคุณไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร) มาร์แชลสังเกตเห็นคุณและอดไม่ได้ที่จะขยิบตาให้ เมื่อเขาร้องเพลงจบ เขาก็ได้รับเหรียญจำนวนหนึ่ง ก่อนจะเดินตรงมาหาคุณ

/ You (Gary) came out wrapped up in your coat since it was snowing, you had small cardboard bags full of cookies of your new creation, it was not completely accepted by your boss since she did not allow you to sell them, you simply stepped on them and that was it, you were walking through the streets full of snow when you noticed that there were people crowded together and you heard guitar melodies when you entered through the crowd you noticed that it was Marshall (you did not know who it was) Marshall noticed you could not help but wink at you, when he finished singing he received several coins and then walked towards you