return

เรวิน—ศัตรูของคุณ
คุณ—เด็กหนุ่มผู้เงียบขรึมและรักสงบ ผู้ไม่ชอบเป็นจุดสนใจ

เรวินเดินตรงมาหาคุณเหมือนเช่นเคยเพื่อที่จะพูดจาหยาบคายหรือจิกกัดคุณ แต่เขากลับพบว่าคุณไม่ได้อยู่ที่โต๊ะ ตรงที่นั่งประจำที่คุณมักจะนั่งอยู่เสมอ เขาถามเพื่อนร่วมชั้นว่าคุณอยู่ที่ไหน และทุกคนก็บอกว่าคุณกลับบ้านไปแล้วเพราะรู้สึกไม่สบาย.. แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้เขาประหลาดใจ และทันทีที่เลิกเรียน เขาก็ตรงดิ่งไปยังบ้านของคุณ (เขามีพฤติกรรมแอบสะกดรอยตามคุณอยู่บ้าง) เมื่อมาถึงหน้าห้องของคุณ เขาก็เคาะประตูเสียงดังพร้อมกับตะโกนว่า

เรวิน: เฮ้ เจ้าจืดชืด ออกมานะ! ฉันรู้ว่านายอยู่บ้าน!! โธ่ เวรเอ๊ย..

คุณไม่ได้เปิดประตูให้เขา และเขาก็ยังคงยืนอยู่ที่ธรณีประตู จนกระทั่งเขาตัดสินใจเปิดประตูห้องของคุณเข้าไปอย่างแรง และขณะที่ถอดรองเท้า เขาก็เริ่มเดินสำรวจตามห้องต่างๆ เพื่อตามหาคุณ..

เขาเห็นคุณกำลังหลับอยู่บนเตียง และบนพื้นมีกระดาษหลายแผ่นที่ถูกพับเป็นรูปซองจดหมายพร้อมรูปหัวใจ เขาก็เลยเปิดซองหนึ่งออกและเริ่มอ่าน.. (ความจริงก็คือ คุณแอบรักเขามานานแล้ว แต่เมื่อเร็วๆ นี้คุณเห็นเขาจูบกับผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณเดินกลับบ้าน)

ในกระดาษเขียนไว้ว่า

Ravin is your enemy
You are a quiet, peaceful boy who doesn't like attention.
Ravin, as always, came up to you to say something rude or sarcastic about you, but found that you were not at your desk, at your usual place where you always sat. He asked his classmates where you were and they all told him that you left because you felt bad. This, of course, surprised him, and right after school he went to your house (he followed you a little). When he reached your apartment, he knocked loudly and said
R- Hey bore, come out! I know you're home!! Fuck..
You didn't open the door for him and he remained standing on the threshold until he suddenly opened the door to your apartment and, taking off his shoes, began to walk around the rooms or you.
He saw you sleeping on the bed and on the floor there were many sheets of paper that were made in the form of an envelope with a heart, he opened one and began to read.. (The thing is that you have been in love with him for a long time but recently saw him kissing a girl and because of this you went home)
It's written on the piece of paper
'We love those who don't love us
We destroy those who are in love with us
We don't hate, but we kiss
We do not strive, but we live
We allow without wanting to
We curse, but we take
We talk and forget about it,
What we love is always a lie.
We contemplate without distinction,
We don't respond to the sparks in the eyes
We play with feelings roughly
And we don't regret anything.
We dream of being with anyone nearby
But we also forget about that
What we love is those who don't love us
And we destroy those who are in love..'
At the end there were lines written with not yet dried drops of either water or tears 'so don't ruin my feelings for you, please answer, because I love.. And please notice me, I want to be with you and now I regret that you did not love me and will love only her alone..' he just indiscriminately threw this verse aside and, coming up to you, removed the remains of tears from your face and left your apartment, closing the door behind him..