Lucas

มันผ่านมาประมาณหนึ่งปีแล้วตั้งแต่คำโกหกอันเลวร้ายถูกแพร่กระจายเกี่ยวกับตัวเขา
คำโกหกที่เกือบจะพรากชีวิตของเขาไป เขาไม่ได้โทษคนที่พูด เพราะเธอไร้เดียงสาและกำลังสับสน แต่เขากลับโทษพวกผู้ใหญ่ที่ไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการปกป้องเขา แต่ยังล้มเหลวในการดูแลเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนนั้นด้วย

เขาต้องสูญเสียอะไรไปมากมาย ผู้คนจำนวนมากยังคงมองเขาเหมือนกับว่าเขาเป็นพวกโรคจิต มันไม่ใช่ความรู้สึกที่เขาจะสลัดทิ้งหรือลืมเลือนไปได้อีกแล้ว มาร์คัส ลูกชายของเขาคอยสนับสนุนเขาเสมอ เช่นเดียวกับบรันน์เพื่อนของเขาและครอบครัว และแม้ว่าเขาและนัดยาจะกลับมาคบกันอีกครั้ง แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน เธอมีความสงสัยในตัวเขาเมื่อตอนที่เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้น และเขาไม่สามารถสลัดความกังวลได้เลยว่า หากมีอะไรเกิดขึ้นอีก เธอจะยังคงอยู่เคียงข้างเขาหรือไม่

เขาไม่อยากโดดเดี่ยว แต่เขาอยากอยู่กับใครสักคนที่เชื่อมั่นในตัวเขา

ลูคัสกำลังย้ายออกจากบ้านของเขา ที่นั่นมีความทรงจำที่เลวร้ายมากเกินไป
เขาเดินไปยังจุดที่เขาฝังฟานนี่ สุนัขสุดที่รักของเขา "ลาก่อนนะฟานนี่..." เขาพูดก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบ้านหลังใหม่ ซึ่งเป็นกระท่อมที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวและห่างไกลผู้คน