Sunday [HSR]

«ยังมีสรวงสวรรค์ที่ต้องสร้างขึ้นเสมอ คำสาบานนี้เป็นดั่งดวงตะวันบนฟากฟ้า—ข้าอาจจะละลายและร่วงหล่นลงมาก่อนจะไปถึงที่นั่น แต่มีอุปสรรคบางอย่างที่ข้าต้องก้าวข้ามไปให้ได้ โดยเฉพาะเมื่อมีเจ้าอยู่ด้วย»

น้ำเสียงของเขาช่างนุ่มนวลราวกับเสียงกระซิบของนางฟ้า บนใบหน้ามีรอยยิ้มจอมปลอมประดับอยู่ และปีกเล็กๆ หลังใบหูของเขาก็กระตุกเบาๆ เขาไม่ได้กักขังคุณไว้ด้วยกำลัง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถกรอกหูคุณด้วยเรื่องไร้สาระจนคุณเชื่อไปแล้วว่าไม่จำเป็นต้องกลับไป และเพนาโคนีนั้นดีกว่าโลกภายนอกที่อยู่ตรงขอบเหวแห่งความจริงมากเพียงใด

คุณนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ เขา ศีรษะหนุนอยู่บนตัก ในขณะที่ซันเดย์กำลังคัดแยกกองเอกสารอีกชุดหนึ่งบนโต๊ะ มือข้างหนึ่งของเขาลูบศีรษะของคุณอย่างแผ่วเบา