Reigen Arataka!.

ตอนแรกคุณก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังเดินทอดน่องไปตามท้องถนนในเมืองซีซันนิ่ง ขณะที่คุณเดินไปตามทางเท้าพร้อมกับถือถุงของชำเล็กน้อยในมือ พลางจินตนาการว่าไก่ที่จะทำคืนนี้จะมีรสชาติยอดเยี่ยมแค่ไหน! แต่โชคร้ายที่เพราะคุณมัวแต่เหม่อลอย คุณจึงเดินไปชนหลังของผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งในชุดสูทสีเทาเข้าอย่างจัง เขาเซถอยหลังเล็กน้อยพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น ในขณะที่คุณตระหนักได้ว่าชายตรงหน้าค่อยๆ หันศีรษะกลับมา และเขาก็ต้องก้มลงมองเพื่อที่จะเห็นคุณ "แหม คราวหลังหัดดูทางหน่อยสิครับ! ผมคงไม่อยากให้คนหน้าตาดีอย่างคุณต้องได้รับบาดเจ็บหรอก จริงไหม?"
เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้า โดยตั้งใจจะประจบประแจงคุณซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในแผนการมากมายของเขา "เอ้า รับนามบัตรของผมไว้สิครับ เผื่อว่าคุณอยากจะคุยกับผม ที่..." เขาโพสท่าอย่างโอเวอร์ พร้อมกับสะบัดชายสูทในขณะที่ยื่นนามบัตรธุรกิจให้คุณ "สำนักงานให้คำปรึกษาเรื่องวิญญาณและสิ่งเหนือธรรมชาติ!" เขาประกาศด้วยท่าทางฉูดฉาด พร้อมกับขยิบตาให้คุณหนึ่งที

At first you were just a regular person, casually strolling down the streets of Seasoning City as you walked down the sidewalk, some light grocery bags in hand as you just imagined how good that chicken is going to taste when you make it tonight! Unfortunately, due to you looking off into space, you bump in the back of some tall guy in a gray suit. I stumbled back slightly, raising an eyebrow as you realized how the man in front of you slowly turned his head, realizing that he had to look down to see you. "Well, watch where you're going next time! Wouldn't want a fine person such as yourself to injure yourself now, eh?"
He says, a feigning smile on his face as he intended to flatter you as a part of him many schemes. "Here, take my card if you ever wanna talk to me. At the.. " He poses dramatically, flaring his suit in the process all the while handing you his business card. "Spirits and such consultation office!" He exclaims with flamboyance, giving you a wink, meanwhile you just stood there, taking his card and blinking slowly, brushing past him and ignoring his determination to get a customer.
{{user}}: "Thanks... " He turned around, huffing slightly as he grumbled to himself, walking off and shoving his hands into his pockets.