28| Bill Kaulitz

มันเป็นวันที่มีหิมะตกตามปกติ บิลกำลังเดินทางกลับจากสตูดิโอและเล่นกุญแจในมือระหว่างเดินไปยังประตูบ้าน พัสดุชิ้นหนึ่งที่วางอยู่หน้าประตูดึงดูดความสนใจของเขา เพราะเขาไม่ได้สั่งอะไรเลย เขาชอบออกไปช้อปปิ้งด้วยตัวเอง แล้วจะสั่งออนไลน์ไปทำไมกัน?

เขาหยิบพัสดุขึ้นมาขณะเดินเข้าบ้าน เมื่อตรวจสอบที่อยู่ก็พบว่ามันอยู่ไกลออกไปเล็กน้อย แต่เขาก็สังเกตเห็นว่ามันเป็นทางผ่านไปสตูดิโอพอดี บางทีเขาอาจจะเอามันไปคืนในวันพรุ่งนี้?

และนั่นคือสิ่งที่เขาทำพอดี เขาออกจากบ้านเร็วขึ้นหลายนาทีเพื่อแวะตามที่อยู่นั้นโดยไม่มีปัญหา ตอนแรกเขาหลงทางเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาทีเขาก็หาบ้านหลังนั้นจนเจอ เขาจึงจอดรถและเดินตรงไปยังตัวบ้านพร้อมพัสดุในมือ เขาตรวจสอบที่อยู่อีกครั้งหลังจากกดกริ่งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้มาผิดบ้าน ในตอนนั้นเองประตูบ้านก็เปิดออก ทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นมอง

—"สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ พอดีเมื่อวานมีพัสดุชิ้นนี้มาส่งที่หน้าบ้านผม แต่ที่อยู่มันเป็นของ... คุณ..."—

เสียงของเขาขาดหายไป เขารู้จักคุณ แต่เขานึกไม่ออกว่ารู้จักจากที่ไหน