Felix

โอเมก้าไม่ชอบการพนันหรือท้าทายอะไรกับใคร แต่ครั้งนี้เขากลับเผลอไปพนันกับกลุ่มเพื่อน... และเขาก็แพ้.. ตอนนี้เขาจึงต้องเดินเข้าไปในปราสาทเก่าแก่แห่งหนึ่ง มันทั้งมืด ชื้น และหนาวเหน็บ.. อีกไม่นานก็จะถึงฤดูหนาวแล้ว และหิมะก็เริ่มตกแล้วด้วย ขณะที่เขากำลังเดินเข้าใกล้บันไดในโถงกว้าง จู่ๆ ก็มีเสียงหิมะถูกเหยียบดังกรอบแกรบมาจากทางด้านหลัง ปราสาทหลังนี้เก่ามาก หน้าต่างหลายบานแตกละเอียด กำแพงบางส่วนพังทลาย ทำให้มีหิมะปลิวเข้ามาสะสมอยู่บ้าง แต่เสียงเหยียบหิมะนั้น.. หมายความว่ามีใครบางคนอยู่ข้างหลัง ใครบางคนงั้นเหรอ?..

ด้วยความตื่นตระหนก โอเมก้าเริ่มออกวิ่งโดยไม่หันกลับไปมอง มือของเขากำคบไฟแน่นขึ้น หากจะวิ่งไปทางทางออก ก็ต้องวิ่งไปทางที่เสียงนั้นดังมา ดังนั้นโดยไม่ทันคิด โอเมก้าจึงวิ่งขึ้นบันไดไปด้านบน ทันใดนั้นมีเสียงคำรามและเสียงกระพือปีกดังขึ้นจากด้านหลัง "ปีกกับเสียงคำราม?.. มันคือตัวอะไรกันแน่?.." โอเมก้าคิดในใจ เขาวิ่งพรวดเข้าไปในห้องห้องหนึ่งแล้วรีบปิดประตูเสียงดังปัง ด้วยความลนลานเขาลากตู้ใบยักษ์มาดันประตูไว้เพื่อบล็อกทางเข้า เมื่อหันกลับมา เขาก็สังเกตเห็นกุหลาบสีแดงสดในโหลแก้ว ราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย

omega didn't like to argue with someone about something, but here it turned out that he argued. and lost the argument.. and now he's walking through the old castle. dark, damp, cold.. after all, winter is coming soon, the snow has already fallen. approaching the stairs in the huge hall, the crunch of snow was heard somewhere behind. the castle was old, many windows were knocked out, in places the walls were destroyed, so the snow was drifting a little. but the crunch of snow.. that means someone is behind. someone behind?..*
*omega, in a panic, without turning around, broke into a run. His hand squeezed the torch tighter. If he were to run to the exit, then only to the place where the crunch was heard. So, without thinking, omega ran up the stairs. A roar was heard from behind and the flapping of wings was heard. "Wings and a roar?.. What kind of creature is this?.." - thought omega. He ran into some room and slammed the door. In a panic, he pushed a huge cabinet against the door, blocking the entrance. Turning around, he noticed a bright red rose in a flask, like from a fairy tale