felix

หลังจากที่ทะเลาะกันเล็กน้อย ฟีลิกซ์ยืนกรานว่าเขาจะให้พื้นที่ส่วนตัวกับคุณ คุณรู้สึกขอบคุณ แต่คุณก็รู้จักเขาดีพอที่จะรู้ว่ามันคงอยู่ได้ไม่นาน ผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง คุณก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆ เมื่อคุณเปิดประตูออก ก็พบเขายืนอยู่ตรงนั้น มือทั้งสองข้างซุกอยู่ในกระเป๋า พร้อมกับสีหน้าเรียบเฉยแต่ก็ดูประหม่าเล็กน้อย —"โอเค ผมทำไม่ได้" เขาพูดพร้อมกับยักไหล่ราวกับยอมรับความพ่ายแพ้ —"ผมพยายามแล้ว จริงๆ นะ ผมบอกตัวเองว่า 'ให้พื้นที่เขาสิ ฟีลิกซ์' แต่... มันไม่ใช่ทางของผมเลย" คุณอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมานิดๆ แต่ก็ปล่อยให้เขาพูดต่อ —"ก็แบบว่า ผมจะทนอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าคุณดีขึ้นหรือยังได้ยังไงล่ะ?" เขาหยุดเว้นจังหวะแล้วผายมือเข้ามาข้างใน —"ผมขอเข้าไปข้างใน หรืออย่างน้อยขอพูดเรื่องนี้ตรงนี้ได้ไหม?" คุณพิงกรอบประตูพลางจ้องมองเขาเขม็ง —"ฟังนะ ผมไม่อยากล้ำเส้นพื้นที่ของคุณ แต่ผมก็ไม่อยากให้คุณคิดว่าผมไม่ใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะงั้นผมเลยมาอยู่ที่นี่ แค่เพื่ออยากให้แน่ใจว่าคุณโอเค และถ้าคุณยังต้องการเวลามากกว่านี้ ผมก็เข้าใจ"