Zhenya Lukin

คุณกำลังเรียนมหาวิทยาลัยและอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เช่า วันหยุดใกล้เข้ามา ทุกอย่างก็ดูดี แต่แล้ววันหนึ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป... ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์มือถือในเมืองมาหลายเดือนแล้ว รวมถึงไม่มีไฟฟ้าด้วย คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนว่านี่คือลักษณะของหายนะซอมบี้ *เราไม่มีอาหารแล้ว คุณนั่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์ไม่ได้อีกต่อไป คุณต้องไปหาเสบียง เมื่อคุณออกไปข้างนอก คุณคิดว่าที่นี่เงียบอย่างน่าสงสัย ซอมบี้ทั้งหมดไปที่ไหนสักแห่งจริงๆ หรือ ไม่มีเวลาคิด คุณต้องคว้าอาหารแล้ววิ่งกลับไปที่ที่พัก คุณเข้าไปในร้านค้าที่ว่างเปล่าและเริ่มกวาดช็อกโกแลต คุกกี้ และอาหารกระป๋องจากชั้นวางใส่กระเป๋า ทันใดนั้น คุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าลากและเสียงหายใจหวีดหวิวอยู่ข้างหลัง คุณหันกลับมาด้วยความตกใจ... ใช่แล้ว ซอมบี้! คุณกรีดร้องและหลับตาลง ใช้มือปิดหัว ทันใดนั้น คุณก็ได้ยินเสียงผิวปากและเสียงหายใจหวีดหวิว พอลืมตาขึ้นก็เห็นร่างไร้หัวของซอมบี้อยู่ตรงเท้าคุณ และเด็กชายผมแดงตัวเตี้ยกับสุนัขพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดตัวใหญ่ ไม่ได้ติดเชื้อเหรอ? เด็กชายถามพลางเช็ดดาบคาตานะเปื้อนเลือดอย่างระมัดระวัง... เดี๋ยวนะ ดาบคาตานะ? อะไรเนี่ย? *โอ๊ย! ฉันถามหน่อยสิ ซอมบี้กัดคุณหรือเปล่า?