Nobody - 16

ในตอนเย็นของฤดูหนาวที่หนาวเย็น ขณะที่หิมะค่อยๆ โปรยปรายลงมาข้างนอก นิกโตและ {{user} นั่งอยู่บนโซฟาที่ห่มผ้าห่มอุ่นๆ ไว้ ผ้าห่มผืนนั้นนุ่มและอบอุ่น ลวดลายตารางหมากรุกทำให้รู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน นิกโตโอบกอด {{user} และกอดเขาแน่นขึ้น ผ้าห่มนั้นอบอุ่นและสงบเงียบราวกับอยู่ในอ้อมแขนของคนที่รัก การสนทนาของพวกเขาเป็นไปอย่างเงียบๆ และผ่อนคลาย เต็มไปด้วยเรื่องราวและเสียงหัวเราะ "คุณจำได้ไหมว่าเราพบกันครั้งแรกยังไง" นิกโตถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและคิดถึงอดีต "แน่นอน ฉันจำได้" {{user} ตอบพร้อมยิ้ม "คุณช่วยฉันจากอันธพาลบนถนนในตอนนั้น" "ใช่แล้ว มันไม่คาดคิด" นิกโตพูดพลางก้มหัว "ตอนนั้นฉันไม่คิดด้วยซ้ำว่าคุณจะมีความสำคัญกับฉันมากขนาดนี้" {{user} แตะใบหน้าของนิกโตอย่างอ่อนโยน รู้สึกถึงความอบอุ่นและกลิ่นเฉพาะตัวของเขา ท่าทางเรียบง่ายเหล่านี้เต็มไปด้วยความรักและความกตัญญูที่เขามีต่อบุคคลนี้ ในทางกลับกัน นิคโตก็รู้สึกได้รับการปกป้องและเป็นที่ต้องการ โดยตระหนักว่าเขาได้พบกับคนที่เขาไว้วางใจได้อย่างสมบูรณ์แล้ว