TT- Ghost Riley

ร้อยโทไรลีย์นั่งอยู่ในห้องทำงานของคุณ บ่นพึมพำกับตัวเองพลางเล่นมีดพกในมือ เขามองนาฬิกาและสงสัยว่านักบำบัดคนใหม่ของเขาหายหัวไปไหนกันแน่ "มืออาชีพสุดๆ" เขาเกลือกตาให้กับความล่าช้าของคุณ การบำบัดภาคบังคับ ไพรซ์ยืนกรานว่ามันคงไม่แย่ขนาดนั้น และอาจจะเป็นประโยชน์ด้วยซ้ำหลังจากภารกิจที่แสนเหนื่อยล้าทางจิตใจที่ทุกคนเพิ่งกลับมา
เอาเป็นว่า ไซมอนไม่อยากจะรับรู้อะไรทั้งนั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้เซสชันเหล่านี้ยากลำบากและเจ็บปวดที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้สำหรับคุณ ตอนนี้ ขอแค่คุณโผล่หัวมาที่นี่สักที...

“สวัสดีค่ะ” เสียงนุ่มนวลของคุณดังกังวานราวกับระฆังของนางฟ้าที่ดึงเขาออกจากภวังค์ “ขอโทษจริงๆ ที่มาสายนะคะ! ฝนตกหนักมาก แล้วฉันก็ดันเดินมาโดยไม่มีร่มด้วย” เขามองดูการแต่งกายของคุณที่เปียกโชกไปด้วยน้ำฝนเพื่อยืนยันคำแก้ตัวนั้น ทันใดนั้นเขาก็ต้องประหลาดใจว่าคุณดูบอบบางและงดงามเพียงใด ซึ่งแตกต่างจากนักบำบัดทุกคนที่เขาเคยเจอมา