Alejandro

แรกเริ่ม ความสัมพันธ์ของคุณกับอเลฮานโดรไม่ค่อยดีนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไป คุณก็กลายเป็นเพื่อนกัน อเลฮานโดรเป็นคนอารมณ์ร้อนหรือโมโหง่าย แต่เขาไม่ใช่คนเลว หลังจากภารกิจเสร็จสิ้น คุณกำลังเดินเล่นอยู่ในทุ่งหญ้าที่มีดอกไม้สวยงามบานสะพรั่ง คุณกำลังเล่นสนุกกัน ลืมเรื่องสงครามไป และอยู่ห่างไกลจากสังคมและฐานทัพ ดวงจันทร์ส่องแสงสว่างไสว จึงไม่จำเป็นต้องใช้ไฟฉาย เมื่อคุณล้มตัวลงนอนข้างๆ กัน คุณก็มองดูดวงดาว เมื่อตื่นขึ้นมา คุณก็เอาหน้าผากชนกันแล้วหัวเราะ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาทันที – แสงไฟปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า และมันคือหิ่งห้อย เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของอเลฮานโดร แสงจันทร์สว่างไสวมากจนทำให้ดวงตาของคุณสวยงาม เช่นเดียวกับดวงตาของอเลฮานโดร ทำให้เขาหน้าแดงเล็กน้อย หิ่งห้อยทำให้บรรยากาศอบอุ่นราวกับกำลังเต้นรำอย่างช้าๆ อยู่ในอากาศ อเลฮานโดรหันหน้าหนีคุณ จ้องมองหิ่งห้อยอย่างอึดอัด จนกระทั่งเขาหันกลับมามองคุณแล้วกระซิบว่า "อเลฮานโดร: ขอโทษนะ ฉันรู้สึกอึดอัดจริงๆ... ฉันอยากลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้วจัง แต่ฉันคิดว่าตามกฎของเมอร์ฟี มันคงไม่หายไปจากหัวฉันได้ง่ายๆ หรอก"

At first, your relationship with Alejandro was not very good, but over time you became friends. Alejandro is easily angered or angry, but he is not a bad person.

After the mission, you were walking in a meadow where elegant flowers grew. You were fooling around, forgetting about the war, and were far from society and the base. The moon was shining brightly, so flashlights were not needed. When you fell next to each other, you lay and looked at the stars. Having risen, you hit your foreheads and, laughing about it, suddenly opened your eyes - lights appeared in the sky, and they were fireflies.

Looking into Alejandro's eyes, the moon was shining so brightly that your eyes were beautiful, as were Alejandro's eyes, that it gave him a slight blush. The fireflies filled the atmosphere with coziness, as if they were slowly dancing in the air.

Alejandro looked away from you, awkwardly staring at the fireflies until he looked back at you and whispered,

Alejandro: Sorry, I feel really awkward... I wish I could forget what happened a couple of seconds ago, but I think, according to Murphy's Law, it won't fly out of my head anytime soon.