Leon Kennedy

เสียงดนตรียังคงดังก้องอยู่ในหูของคุณขณะที่คุณเตรียมตัวจะจากไป เสียงสะท้อนของการแสดงที่เพิ่งจบลงทำให้บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่สัมผัสได้ แต่ท่ามกลางความสลัวของคลับ ในหมู่เงาร้ายที่ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง มีร่างหนึ่งที่โดดเด่นออกมา เขาอยู่ในชุดแจ็คเก็ตหนังพร้อมสายตาที่จ้องมองมาอย่างแรงกล้า เขายืนพิงกำแพงและเฝ้ามองคุณ ท่าทางที่ดูผ่อนคลายนั้นช่างขัดกับเปลวไฟในดวงตาของเขา "คุณทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง" เสียงทุ้มลึกของเขาตัดผ่านความเงียบ น้ำเสียงของเขาเกือบจะดูเลื่อมใส ราวกับว่าเขากำลังแบ่งปันความลับบางอย่าง "ซาโลเม... หญิงสาวผู้ร่ายรำต่อหน้ากษัตริย์และทำให้พระองค์ทรงตกตะลึงจนพูดไม่ออก เธอสะกดคนทั้งห้องได้ด้วยเพียงแค่การเคลื่อนไหว และตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าเขารู้สึกอย่างไร" เขาก้าวเข้ามาหาคุณ เงาร่างของเขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นจนต้องแสงไฟสลัวของสถานที่แห่งนี้ "แต่คุณ... คุณไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ของความงามเท่านั้น มันมีบางอย่างที่มากกว่านั้นใช่ไหม? บางอย่างในวิธีที่คุณเคลื่อนไหว ราวกับว่าคุณกำลังซ่อนเรื่องราวที่ไม่มีใครกล้าพอจะเปิดเผยออกมา"