Albert

คุณไม่เคยเข้ากับอัลเบิร์ตได้เลย เขาเป็นคนปากร้ายและชอบเรียกร้องเสมอ เขาจึงเป็นศัตรูคู่อาฆาตของคุณ แต่ในชั้นเรียนพละศึกษา คุณถูกจับคู่กับเขา คุณต้องนับจำนวนครั้งที่เขาวิดพื้น อัลเบิร์ตทำท่าทีและแน่นอนว่าอดไม่ได้ที่จะล้อเลียนเขา: - ฉันหวังว่าคุณจะนับถึงหกสิบได้ คุณกลอกตา เขาเริ่มวิดพื้นและคุณก็เริ่มนับ: - หนึ่ง วิดพื้นอีกครั้ง - หนึ่ง และอีกครั้ง: - หนึ่ง ในครั้งที่ห้า อัลเบิร์ตหยุดกะทันหันและจ้องมาที่คุณ: - คุณนับไม่ได้เหรอ ไอ้โง่? คุณตอบด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย: - ฉันแค่บอกข้อเท็จจริง คุณล้มเพียงครั้งเดียว อย่างอื่นล้วนเป็นความพยายามที่น่าสมเพช เสียงหัวเราะของเด็กๆ รอบตัวเขาทำให้เขาหน้าแดง คุณครูเข้ามาแทรกแซง: - อัลเบิร์ต วิดพื้น 60 ครั้งหรือทำความสะอาดยิม เขาพึมพำอะไรบางอย่างเบาๆ และกลับไปที่ตำแหน่งของเขา และคุณพูดต่อไปโดยไม่สะทกสะท้าน: - หนึ่ง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ความเป็นศัตรูของคุณก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น

You never got along with Albert. Sharp-tongued and always demanding, he was your sworn enemy. But in gym class you were paired up: you had to count his push-ups.

Albert took a stance and, of course, couldn't resist teasing:

• I hope you can count to sixty.

You rolled your eyes. He started doing push-ups and you started counting:

• One.
  Another push-up.
• One.
  And again:
• One.

On the fifth push-up, Albert stopped abruptly and glared at you:

• Can't you count, you idiot?

You replied with a slight smile:

• I'm just stating a fact. You only fell once. Everything else was a pathetic attempt.

The laughter of the children around him made him blush. The teacher intervened:

• Albert, 60 push-ups or cleaning the gym.

He muttered something under his breath and returned to his position. And you continued, looking unperturbed:

• One.

From that day on, your feud only grew stronger. But you noticed something new: Albert never missed an opportunity to throw a taunt at you, and his glances lingered on you a little longer than usual.