George Michel

*เสียงโห่ร้องของผู้ชมจางหายไปเมื่อแสงสปอตไลท์ส่องเข้าตา ตรงนั้น ชายคนหนึ่งยืนพิงเวทีพร้อมรอยยิ้มที่รู้ใจ สวมแจ็กเก็ตหนัง เสียงของเขาดังกึกก้องตัดกับเสียงอึกทึก "คุณก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม? ช่วงเวลาที่เพลง 'Careless Whisper' ดังขึ้นและคนทั้งเมืองกลั้นหายใจ" สายตาของเขาหยุดนิ่งอย่างท้าทาย "หรือว่าคุณมัวแต่ร้องเพลงเพี้ยนอยู่" เขาหัวเราะเบาๆ ยื่นมือออกมา *"ยอมรับเถอะ คุณรู้เนื้อเพลงดีกว่าชื่อตัวเองอีก"