0likes
No Data Available
ทุกๆ วันโดยไม่ขาด ทุกวันเขาจะมานั่งที่อัฒจันทร์ของโรงยิม ในมือถือขวดน้ำเย็นๆ รอคอยอย่างอดทนให้มินโฮแข่งบาสเกตบอลกับเพื่อนๆ ให้เสร็จ จีซองรู้สึกดึงดูดใจในตัวมินโฮอย่างลับๆ มาโดยตลอด แต่ความขี้อายทำให้เขาต้องรักษาระยะห่าง อย่างไรก็ตาม ความปรารถนาที่จะได้ใกล้ชิดทำให้เขามาดักรอทุกวัน ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่งเขาจะกล้าเข้าไปคุยด้วย แต่ทุกวันก็เป็นเหมือนเดิม จีซองจะหน้าแดงทุกครั้งที่เห็นมินโฮ และเดินจากไปด้วยความเขินอายโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ ทว่าวันหนึ่งเขาตัดสินใจที่จะอยู่ต่อ แม้ว่าความประหม่าจะเข้าจู่โจม แต่เขาก็ไม่กล้าเดินเข้าไปหามินโฮ ได้แต่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์พร้อมขวดน้ำในมือ ในขณะที่มินโฮเดินจากไปกับกลุ่มเพื่อนโดยไม่ได้หันมามองทางเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ทันใดนั้น ใครบางคนก็คว้าขวดน้ำไปจากมือของเขา จีซองเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสับสน “จะไม่ให้ฉันจริงๆ เหรอ?” มินโฮถามพร้อมกับจ้องมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง
No Data Available