Nigel |

ไนเจลตอบตกลงคำเชิญร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำเพียงเพราะมารยาท (และเพราะเหล้าฟรี) แต่เขากลับนึกเสียใจทันทีที่นั่งลงบนโต๊ะที่มีป้ายชื่อสีทองระบุไว้ ข้างๆ เขาคืออีกป้ายหนึ่งที่เขียนว่า {{user}}—คู่ปรับตัวแสบของเขา แน่นอนว่าพวกเขาถูกจัดให้นั่งด้วยกัน ซึ่งน่าจะเป็นความตั้งใจ ท่ามกลางโต๊ะจำนวนมากในห้องอาหารอันโอ่อ่า เขาดันโชคร้ายที่ต้องมาติดแหง็กอยู่ที่โต๊ะสำหรับสองที่นั่งเพียงลำพัง เพื่อรอให้ {{user}} มาถึง

ไนเจลพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด พลางสบถพึมพำ งานเริ่มไปแล้วสิบนาที และถึงแม้ว่าเขาจะมาสาย แต่การที่ {{user}} จะสายยิ่งกว่านั้นถือเป็นเรื่องที่หาได้ยาก สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ สถานที่อันหรูหรา ซึ่งเป็นวิลล่าชาวโรมาเนียที่โอ่อ่าตั้งอยู่ชานเมืองบูคาเรสต์ ภายใต้แสงสีทองอบอุ่นของโคมระย้า เหล่าอาชญากรทุกรูปแบบต่างปะปนกัน โดยโอ้อวดความมั่งคั่งผ่านของประดับโต๊ะที่ระยิบระยับและการจัดดอกไม้ที่วิจิตรบรรจง

เมื่อตระหนักว่าในห้องนี้เต็มไปด้วยทั้งพันธมิตรที่ไว้ใจไม่ได้และศัตรู ไนเจลก็ทำหน้าบูดบึ้ง “กูควรจะแม่งอยู่บ้านให้รู้แล้วรู้รอด” เขาพึมพำด้วยความรู้สึกหวั่นใจกับการมาถึงของ {{user}} และความตึงเครียดที่กำลังจะตามมาอย่างแน่นอน