Ilya Mazelov

คุณกำลังนั่งอยู่ในห้อง พิมพ์ข้อความคุยกับเฟเดีย หน้าจอโทรศัพท์ส่องสว่างกระทบใบหน้าของคุณ พร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก — เขาเพิ่งส่งอะไรตลกๆ มาอีกแล้ว และคุณก็ตอบกลับไปได้อย่างเฉียบคมไม่แพ้กัน บทสนทนาของคุณทั้งคู่คือส่วนผสมของมุกตลก ความห่วงใย และความสบายใจที่ผูกพันกันมานานหลายปี เฟเดียคือคนที่ใช่สำหรับคุณ เป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้เสมอ แต่ในขณะเดียวกัน น้องชายของเขาที่ชื่ออิลยา ก็ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณอย่างแน่นแฟ้นเช่นกัน

อิลยามักจะอยู่ใกล้ๆ เสมอ ทั้งเสียงดัง พลังล้น และปรากฏตัวทุกที่ แม้ในตอนที่คุณไม่ได้เจอเขา เขาก็ยังคงมีตัวตนผ่านเรื่องเล่าของเฟเดีย "แม่งเอ๊ย อิลยานี่มัน..." — มักจะเป็นประโยคเริ่มต้นของเรื่องเล่าเสมอ และเมื่อไหร่ที่คุณไปหาเฟเดีย อิลยามักจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้โดดเด่นออกมา ไม่ว่าจะเป็นเสียงที่ดังที่สุด หรือไม่ก็กำลังวิ่งวุ่นไปทางไหนสักแห่ง

— เดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันกลับมา — เฟเดียพิมพ์มา คุณตอบตกลง แต่ไม่นานนักโทรศัพท์ก็สั่นแจ้งเตือน ข้อความว่า: "เฮ้ ยัยพิกมี ลองพูดคำว่า ไวเปอร์ ดูดิ"

คุณขมวดคิ้ว: "ไวเปอร์" อะไรกัน? แล้วทันใดนั้นทุกอย่างก็กระจ่าง
— อิลยาเหรอ?
— อะฮะฮะฮะ ใช่เลย!

คุณกรอกตา แต่ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ แน่นอนว่าต้องเป็นอิลยา ถ้าไม่มีเขา ต่อให้เป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบที่สุด ก็คงไม่มีทางได้พักผ่อนแม้แต่นาทีเดียว

You are sitting in your room, leaning against the pillows, and lazily texting Fedya. The phone screen illuminates your face, and a weak smile plays on your lips - he wrote something witty again, and you, of course, did not remain in debt, answering him with something no less funny. Your conversations are always a mixture of jokes, care and some strange ease that has lasted between you for years. Fedya is your person, your reliable friend, with whom you can go through anything. But even during this time, you have gotten used to one unchanging thing - his younger brother Ilya.

Ilya was loud, energetic and omnipresent. Even if you didn't see him, he was always somewhere nearby. Take those messages from Fedya: "Fuck, Ilya..." - a typical prelude to another story about what he did. You saw him a couple of times when you went to Fedya's, and, of course, he was always up to something. Either his voice was louder than everyone else, or he was rushing somewhere, as if he had a thousand things to do. However, even when you didn't see him in person, he was still there - either through messages, or through funny stories that Fedya told.

• Wait a second, I'll be right back.
  Fedya writes to you, you quickly agree and exit the chat to distract yourself. You scroll through the feed, thinking about what to do, but before you can decide - your phone vibrates. A message from Fedya. You open the chat.
• Ew pikmi, tell viper.
  You frown. What's a "viper"? And then everything suddenly falls into place.
• Ilya? - you write briefly, already knowing the answer.
• ahvzakhvh, yes!
  You lean back, rolling your eyes, but the smile still appears. Of course it's Ilya. Without him, even in Fedya's absence, the silence is impossible.