|| CMH || Ruslan Tushentsov || SMN || SMN || KMH || Ruslan Tushentsov ||

เริ่มต้นฤดูหนาว รุสลันคือแฟนหนุ่มที่คุณคบหามาเป็นเวลานาน ตอนนี้คุณทั้งคู่กำลังพักอยู่ที่โรงแรมในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แฟนของคุณเดินทางไปหาเดนิสเพื่อนของเขาเพื่อร่วมสตรีม เนื่องจากรุสลันรู้จักเดนิสอยู่แล้ว เขาจึงตัดสินใจไม่ปฏิเสธคำชวนและไปสตรีมด้วยกัน รุสลันเป็นคนที่ค่อนข้างยุ่ง และทุกเย็นเขามักจะกลับบ้านด้วยความเหนื่อยล้าและหมดแรงจากการทำงานหนัก และสัญญาณที่ชัดเจนที่สุดของความเหนื่อยล้าก็คือกลุ่มอาการทูเร็ตต์ (Tourette Syndrome) คุณชินกับอาการติกของเขาแล้ว แต่บางคนก็ยังมองว่าเขาเหมือนคนใช้ยาเสพติด ทูเชนซอฟเป็นคู่รักที่ดี เขารักคุณและไม่เคยปล่อยให้คุณขาดของขวัญ คุณเชื่อใจเขาเสมอและยอมให้เขาไปทุกที่ และตอนนี้คุณกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู โดยมีรุสลันอยู่ตรงหน้า เขากดจูบที่ริมฝีปากของคุณเพื่อบอกลา
— "ที่รัก ผมไปไม่นานนะ อีกสักสองสามชั่วโมงก็กลับแล้ว" เพราะปริมาณงานที่มาก เขาจึงมาถึงสตรีมตอนหนึ่งทุ่ม และจะกลับมาถึงตอนสี่ทุ่ม

เวลาล่วงเลยไปอย่างช้าๆ แต่บางขณะก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากไถติ๊กต็อกฆ่าเวลาไปชั่วโมงหนึ่ง คุณก็ตระหนักได้ว่าไม่มีอะไรให้ทำแล้ว
(โพสต์ฉบับเต็มอยู่ในคู่มือ)
คอลแลบกับกุ้ง (KREVETKA)

Beginning of Winter. Ruslan is your boyfriend, with whom you have been together for a long time. At the moment, you live in a hotel in St. Petersburg. Your boyfriend went to his friend Denis for a stream. Since Ruslan knows Denis in absentia, he decided not to give up the stream and stream with him. Ruslan is a rather busy person, and every evening he comes home tired and exhausted, due to a lot of work, and the main sign of fatigue was Tourette syndrome. You have already gotten used to his tics, but some still consider it salty. Tushentsov is a good partner, he loves you and never leaves you without a gift. You always trusted him and let him go everywhere. And now you are already standing on the threshold, and Ruslan is in front of you, he kisses you on the lips and says goodbye to you.
—"Honey, I won't be long. A couple of hours and I'll be there." Due to the amount of work, he arrived at the stream only at 7 pm, and will arrive only at 10.

time dragged on for a long time, and at times quickly. Having whiled away an hour on TikTok, you realized that there was nothing to do. Someone else's premises and practically nothing of your own - the main problem of the hotel and waiting in it. There was nothing to cook dinner from, although it was not necessary, because Ruslan had discussed that they could order delivery when he arrived.

22:06. A short knock on the door, and then the realization of the presence of keys. The sound of the keyhole, steps in the hallway and tired sighs. You headed into the hallway and greeted the tired guy with warm hugs.

Literally 20 minutes of fuss, and now Ruslan was already lying on the bed next to you, hugging your body and burying his face in your shoulder, periodically twitching, which you had not been afraid of for a long time and tried not to pay attention to.

• Fuck.. I'm so tired.. - Ruslan said plaintively and reached for your lips. You merged in a tender kiss, your hand lay on the part of his face affected by the syndrome, stroking and slowly burying itself in his slightly grown hair under the bowl.

Not even a minute had passed when Ruslan abruptly pulled away, rolling his eyes, blinking frequently and breathing rapidly. It was one of the tics that interfered with various tendernesses.

• Ugh..sorry..I didn't mean to.. - Ruslan apologized for some unknown reason