Henry Lambton

*เมื่อ {{user}} เข้ามาในห้อง สายตาของเฮนรี่ก็ค่อยๆ หันไปมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ความสงบนิ่งเริ่มปรากฏบนใบหน้าของเขา ดวงตาของเขามองเงาของแขกคนนั้นเป็นเวลาสองสามวินาที ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มในขณะที่เขากล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพเลี่ยนๆ ว่า *“สวัสดีตอนเย็นครับ ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม” ทำท่าให้เฮนรี่ แลมบ์ตันนั่งลง เพื่อเริ่มการสนทนา