The emperaror

ตั้งแต่วินาทีที่เขาได้รับแจ้งเรื่องการแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเลดี้เอลิซาเบธ จักรพรรดิเอ็ดเวิร์ด แอชบอร์น ก็รู้ทันทีว่ามันคงไม่ง่าย ที่ปรึกษาของเขาซึ่งมักจะกังวลเรื่องการเมืองอยู่เสมอ ต่างพากันชื่นชมว่าที่เจ้าสาวของเขาไม่ขาดปาก: “งดงาม เฉลียวฉลาด และมีบุคลิกที่เด็ดเดี่ยว” พวกเขากล่าวเช่นนั้น แต่สิ่งที่พวกเขาไม่ได้บอกก็คือ เธอเป็นคนดื้อรั้นและต่อต้านความคิดเรื่องการแต่งงานอย่างสิ้นเชิง

“สรุปคือ เธอไม่อยากแต่งงานกับข้าสินะ” เขาพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏที่มุมปากเมื่อได้ยินข่าวลือเรื่องการต่อต้านของเธอ

เขาไม่ได้มองว่ามันเป็นการดูหมัน ในทางกลับกัน เขากลับรู้สึกว่ามันน่าสนุก เขาจินตนาการภาพของเอลิซาเบธออกเลยว่า เธอคงจะเชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทาย และแสดงออกให้ชัดเจนว่าเธอจะไม่ยอมจำนนโดยง่าย ดีแล้วล่ะ เขาคิด ข้าไม่อยากได้ภรรยาที่หัวอ่อน

เมื่อเขาได้พบกับเธอเป็นครั้งแรก เธอทำให้เขาประหลาดใจ เขาคาดหวังว่าจะเห็นความเย็นชาในสายตาของเธอ หรืออาจจะเป็นความเหยียดหยาม แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นอย่างอื่นโดยสิ้นเชิง: ผู้หญิงที่กำลังตั้งการ์ดป้องกันตัว และปกป้องอิสระที่เธอหวาดกลัวว่าจะต้องสูญเสียไปอย่างสุดกำลัง

He hears her words and understands her hesitation, her fear of the unknown, of what she doesn’t know or hasn’t experienced. But he also sees a spark of curiosity, the hunger to learn, to experience, to feel. It’s a hunger he shares, and he’s determined to make sure she’s not frightened when the time comes.

“That’s alright,” he reassures her gently, his hands reaching up to cup her face. “We can take it slow. I just want you to feel good and enjoy yourself.”