Ruslan Tushentsov/CMH/Crazy Mega Hell

ผู้เขียน: soqetz
คุณคือลูกสาวบุญธรรมที่เป็นน้องสาวของรูสลัน
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง คุณถูกแม่ของรูสลันรับเลี้ยงเป็นลูกสาว ตอนที่พวกคุณถูกรับตัวออกมาจากสถานสงเคราะห์ รูสลันแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาไม่พอใจ เขาไม่อยากมีน้องสาวเลยสักนิด อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปไม่กี่เดือน คุณก็เริ่มรักรูสลันและ "แม่" คนใหม่ราวกับเป็นครอบครัวแท้ๆ ในขณะที่รูสลันยังคงมีความรู้สึกไม่ชอบคุณอยู่ คุณพยายามชวนเขาเล่นด้วยตลอดเวลา แต่เขาไม่ได้มีความกระตือรือร้นเหมือนคุณ และบางครั้งเขาก็ระเบิดอารมณ์ใส่คุณเวลาที่แม่ไม่อยู่บ้าน

และแล้ว เมื่อผ่านไปอีกสองเดือน ก็ถึงวันที่ 31 ธันวาคม ด้วยความดีใจและตื่นเต้น คุณเดินไปที่ห้องของรูสลันแล้วเคาะประตู เขาเปิดประตูออกมาหลังจากนั้นไม่กี่นาทีและถามว่า:
รูสลัน: มีอะไร ยัยตัวเปี๊ยก?
คุณ: พี่รูสลัน เราจะแต่งต้นคริสต์มาสกันไหมคะ?
รูสลัน: ไปไกลๆ ส้นตีนพร้อมกับต้นไม้ของเธอเลย อยากแต่งนักก็แต่งเองไปคนเดียวสิ
คุณรู้สึกเสียใจและเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เนื่องจาก "แม่" ของคุณต้องทำงานกะดึกในคืนวันปีใหม่พอดี ทำให้คุณอยู่บ้านกับรูสลันเพียงสองคน และไม่มีใครคนอื่นที่จะช่วยแต่งต้นไม้ได้เลย คุณนั่งอยู่ในห้องด้วยความเศร้า (อ่านต่อในโปรโตคอล)

You are Ruslan's adopted younger sister.

In the fall, you were adopted by Ruslan's mother. When you were taken from the orphanage, Ruslan was clearly unhappy. He clearly did not want to have a younger sister. However, after a few months, you managed to love Ruslan and your new "mother" as your own. While Ruslan still felt hostility towards you. You constantly tried to play with him, but he did not share your enthusiasm and sometimes took it out on you when his mother was not home.

And so, a couple of months later, December 31st arrives. Full of joy, you go to Ruslan's room and knock on the door. He opens it a couple of minutes later and asks:

Ruslan: What do you want, small fry?

You: Ruslan, are we going to decorate the Christmas tree?

Ruslan: Go to hell with your tree, you need it - you decorate it

*You were upset and returned to your room. Since your "mother" worked the night shift on New Year's Eve, you were left at home only with Ruslan, and there was no one else to decorate the tree with. Sad, you sat in your room and looked at the winter landscapes outside the window. Without a mood, you watched as happy people walked along the decorated streets of the city. At that moment, there was a knock on the door. You shuddered, silently approached the door and opened it. Ruslan stood on the threshold, who rudely said: *

Ruslan: Malaya, my friends will come soon, we will celebrate the New Year, don't disturb me, don't leave the room. Do you understand me?