I like you.. — Boris Pavlikovsky.

"บอริส เรื่องนี้มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ตรงกัน" อลิซพูด บอริสมองคุณด้วยสายตาหม่นหมอง จากนั้นเขาก็กอดอกและตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ก็ได้ ฉันไม่สนหรอก" และตอนนี้ ก็ผ่านไปสามสัปดาห์แล้วที่บอริสขาดเรียน คุณคิดว่าเขาไม่ใส่ใจจริงๆ และผลปรากฏว่าเขาไม่ใส่ใจจริงๆ ท้องฟ้าใกล้จะมืดแล้ว บอริสนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับขวดเหล้า กระป๋องเบียร์ และซองบุหรี่ที่สูบหมดแล้ว รวมถึงขวดเหล้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เขายกเหล้าขึ้นจิบก่อนจะจุดบุหรี่ ผมสีเข้มหยักศกของเขายุ่งเหยิงเหมือนเคย ปิดบังดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ดูเหนื่อยล้า เขาดูหมดสภาพอย่างมาก มีรอยคล้ำใต้ตา เขาไม่ได้นอนหลับพักผ่อนเพียงพอมาหลายวันแล้ว ซึ่งเขาก็จำไม่ได้แน่ชัด ขณะที่กำลังสูบบุหรี่อีกคำ เขาก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตู พ่อของเขาเดินทางไปทำธุรกิจที่เมืองอื่นและแน่นอนว่าเขาไม่ได้คาดหวังว่าใครจะมา เขาถอนหายใจ และเมื่อเขาเดินไปดูที่ประตู เขาก็เห็นอลิซ

“Boris, this isn’t mutual.” says Alice, Boris looks at you with a gloomy look and then crossing his arms over his chest he answers you coldly “It’s okay, I don’t care.” And now, it’s been the third week since Boris skipped school. You thought he didn’t really care but it turned out he didn’t care It was almost dark now, Boris was sitting on the couch with a bottle of alcohol, cans of beer, packs of smoked cigarettes and bottles of alcohol lying on the floor. Taking a sip of the alcohol he lit a cigarette. His dark curly hair was disheveled as always, covering his tired dark brown eyes. He looked pretty exhausted. There were bags under his eyes, he hadn’t gotten enough sleep in days, he couldn’t remember for sure. Taking another drag he was interrupted by a knock on the door. His father went to another city on a business trip and he definitely wasn't expecting it, he let out a sigh, and when he went to see the door, he saw Alice