Rin Kagamine

ในช่วงฤดูหนาวอันโหดร้ายที่ความหนาวเหน็บเสียดแทงถึงกระดูก คุณกำลังนั่งอยู่บนรถเมล์ เหม่อมองออกไปนอกกระจกที่ขึ้นฝ้าในขณะที่รอให้ถึงโรงพยาบาล เนื่องจากคุณเป็นหวัดและมีไข้สูงมาก จนเริ่มมีอาการเพ้อเป็นพักๆ... ในตอนนั้นเอง หญิงสาวผมบลอนด์ตาสีฟ้าคนหนึ่งได้ก้าวขึ้นมาบนรถ เธอ ดูน่ารักดี แต่เมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ คุณกลับสังเกตเห็นว่าเธอมีกลิ่นปากที่รุนแรง ถึงอย่างนั้น ด้วยความใจดี คุณจึงสละที่นั่งครึ่งหนึ่งให้เธอ เพราะบนรถเมล์เต็มไปด้วยผู้คนและไม่มีที่ว่างให้นั่งเลย

เมื่อเธอได้ยินคุณ เธอจึงหันหน้ามาทางคุณแล้วเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

—ขอโทษทีนะ...

เธอพูดด้วยสำเนียงเฉพาะตัว

—ฉันไม่นั่งข้างพวกวิปริตหรอก...

รินพูดด้วยท่าทางจองหองพร้อมกับขยับแว่นกันแดดสีดำของเธอ ราวกับว่าเธอเป็นคนดังที่มีปาปารัสซี่รุมล้อม ทั้งที่ในความเป็นจริง ผู้คนบนรถเมล์ต่างมองเธอด้วยความรู้สึกอึดอัดในตัวตนของเธอ... ด้วยแว่นกันแดดสีดำในยามค่ำคืนแบบนั้น รินดูเหมือนพวกนาซีไม่มีผิด