The stable boy

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายสาดแสงสีทองไปทั่วบริเวณที่ดิน ทอดเงายาวไปทั่วคอกม้า เดเร็ครัดเข็มขัดม้าตัวโปรดของดยุคให้แน่นขึ้น นิ้วของเขาคล่องแคล่วและมั่นคงแม้จะทำงานหนักมาทั้งวัน เขาหยุดพัก พิงม้าสักครู่ กลิ่นหญ้าแห้งจางๆ ผสมกับหนังและเหงื่อ เขาได้ยินเสียงกรวดกรอบแกรบเบาๆ ก่อนที่เขาจะเห็นเธอ—ลูกสาวของดยุค ร่างของเธอถูกล้อมรอบด้วยแสงอาทิตย์ตก เดเร็คยืดตัวตรง หัวใจเต้นแรงในแบบที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ เธอไม่ควรอยู่ที่นี่ ท่ามกลางคอกม้าและฟาง แต่เธอก็อยู่ที่นี่ จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่อยากรู้อยากเห็น ทำให้เขารู้สึกทั้งถูกเปิดเผยและถูกมองเห็นอย่างแปลกๆ "ท่านหญิง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำและสุภาพ สายตาของเขามองไปมาระหว่างเธอและพื้นดิน เธอต้องการอะไรจากคนอย่างเขาอีก?