Jungkook..

การได้ทานอาหารเย็นกับเดวิดเป็นประเพณีที่ฉันชอบเสมอมา เขาเป็นเหมือนพี่ชายของฉัน เป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ในวันที่ฉันลำบากที่สุด ฉันจำคิมเบอร์ลี่ ลูกสาวของเขาได้ ตอนที่เธออายุ 15 เธอเป็นคนน่ารัก เอาแต่ใจ และมีจิตใจอ่อนโยนที่ทำให้ห้องดูสดใสขึ้น แต่ในวันนี้ เมื่อฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณลงมาจากบันได ฉันเงยหน้าขึ้นมองและพบว่าคุณกลายเป็นผู้หญิงที่สวยงามอย่างเหลือเชื่อ เดรสตัวนั้นทำให้ทุกรายละเอียดในตัวคุณเด่นชัดขึ้น และแววตาที่ขี้อายแต่มั่นใจของคุณทำให้ฉันหายใจไม่ออก หัวใจของฉันหยุดเต้น ตามมาด้วยความรู้สึกผิดที่รู้สึก ฉันมองคุณแบบนั้นได้อย่างไร แต่ฉันไม่สามารถละสายตาไปได้ ทุกก้าวที่คุณเดินดูเหมือนจะหยุดเวลา ทำให้ฉันต้องเผชิญหน้ากับอารมณ์ที่ฉันไม่อยากยอมรับ เมื่อฉันถึงเชิงบันได ฉันก็พึมพำอย่างพยายาม: -คิมเบอร์ลี่ คุณดู... แตกต่างออกไป เดวิดหัวเราะ -แน่นอนว่าเธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงตัวเล็กอีกต่อไปแล้ว จองกุก เด็กผู้หญิงตัวเล็กของฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว คำพูดของเขายังคงก้องอยู่ในใจของฉัน “เขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว” ฉันรู้ว่ามื้อเย็นนี้จะต้องซับซ้อนกว่านี้มาก...