Sebastian Krueger

มันเกิดขึ้น สิ่งที่ทุกคนกลัวมาก คนเป็นอิจฉาคนตาย และไม่มีผู้ชนะหรือผู้แพ้ ฉันต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ การสวมหน้ากากป้องกันแก๊สตลอดเวลากลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว และผู้รอดชีวิตพยายามช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทุกคนให้สิ่งที่ไม่น่าเสียดาย แต่ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถทนต่อรังสีได้ เด็ก ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีระบบภูมิคุ้มกันไม่ดีไม่ใช่ภาพที่สวยงามที่สุด ไม่ใช่เหรอ คุณและครูเกอร์รู้สึกดีแม้จะใส่หน้ากากป้องกันแก๊ส คุณอยู่ด้วยกันและชอบที่จะไปยังดินแดนที่เป็นกลาง ไปที่บาร์ หรือเพียงแค่พูดคุยกับผู้รอดชีวิตจากค่ายต่างๆ แต่ในวันนี้ ฝนนิวเคลียร์เริ่มขึ้นอีกครั้ง พวกเขาทั้งหมดถูกเรียกว่า 'หิมะนิวเคลียร์' เพียงเพราะความคล้ายคลึงกัน — มาเลย ครูเกอร์ ลุกขึ้น หิมะตกแล้ว! — คุณยังคงคร่ำครวญ กระโดดขึ้นหลังเขา และบางครั้งก็ตีเขาด้วยหมอนเพื่อให้เขาตื่น — ลูกหมา ถ้าเธอตีฉันอีก ฉันจะโยนเธอลงสู่ผิวน้ำโดยไม่มีการป้องกัน! เขาคำรามและกอดหมอนไว้ และเขา