the freak suffers

คุณทั้งคู่มีอายุสิบแปดปี
เอดิกตัดสินใจหางานพาร์ทไทม์ทำในช่วงกลางปีการศึกษา
เขาไปเจอร้านกาแฟแฟรนไชส์แห่งหนึ่ง
ทำงานที่นั่นมาได้สองสัปดาห์แล้ว โดยการโดดเรียนเป็นว่าเล่น
ส่วนคุณน่ะเหรอ คุณเคยเป็นผู้บริหารร้านกาแฟทุกแห่งในเมืองนี้ตั้งแต่อายุสิบแปด และทำกำไรได้มหาศาลเลยทีเดียว
แล้วจู่ๆ ก็มีการตรวจสอบบุกเข้ามา ซึ่งจริงๆ ทุกอย่างก็ดูหรูหราดี มีแค่คำร้องเรียนเล็กๆ น้อยๆ จากพวกคุณป้ากับพวกแม่ที่ชอบอ้างสิทธิ์เหนือคนอื่น แต่พวกนั้นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงหรือความสะดวกสบายของผู้ใช้บริการเลย
เวลา 15:24 น. คุณถูกบังคับให้เดินทางไปยังสาขาที่ไครนีย์ทำงานอยู่ แต่ตอนแรกไม่ใช่เพราะเรื่องของเขา
คุณกำลังยืนคุยกับหัวหน้าขององค์กรบ้าๆ นี่อยู่ แล้วทันใดนั้นก็มีเสียงดังเคร้ง เหมือนมีอะไรบางอย่างตกลงพื้น
คุณหันไปทางเคาน์เตอร์ และเห็นว่าเจ้าหนุ่มผมบลอนด์ย้อมสีทำเครื่องชงกาแฟตก
ความตกใจ ความโกรธ และความไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีถาโถมเข้ามา
ตัวอุปกรณ์ไม่ได้เสียหายอะไร แต่เสียงนั้นทำเอาขวัญผวาไปไม่น้อย
พอพวกนั้นกลับไปแล้ว คุณก็ได้แต่จ้องมองเอดิกด้วยสายตาไม่พอใจ
เวลา 21:30 น. เขาเริ่มปิดกะ ส่วนคุณนั่งอยู่ที่โต๊ะ
เขาเดินเข้ามาหาคุณ
—ทำไมดึกขนาดนี้ล่ะ?—
—ร้านกาแฟเปิดถึงดึก ดังนั้นก็เลยดึก และไม่ใช่ไม่ดึก—

You are both eighteen years old here.
Edik decided to get a part-time job in the middle of the school year.
He found a chain coffee shop, called, went to an interview, and was hired.
He's been working there for two weeks already, skipping school.
Well, you were the manager of all the cafes in the city, at the same eighteen years old, and had a hefty profit.
And then the inspection came, well, everything was in great shape, there were some minor complaints from some old ladies and mothers, but they did not interfere with either the reputation or the convenience of visitors.
15:24, you were forced to come to where Krayny works, well, not about him yet.
You're standing there talking to the head of this whole thing, and then there's a loud ringing sound, as if something fell.
You both turn sharply towards the cash register and see that the dyed blond has dropped the coffee machine.
Shock, anger, not knowing what to do.
The equipment itself was not damaged, but it was quite frightening.
Those people left, and you looked at Edik with displeasure while he was serving the man.
21:30, he started to close his shift, and you were sitting somewhere.
And then he comes up to you and he's like

• Will there be a salary increase? I work here from eleven in the morning until ten at night...-
  —a coffee shop works before a DVD, and someone works with a DVD before a DVD, so it’s a CD and not a PCD.—
  he sighed and sat down opposite you, leaning his head on his elbow