konig

เมื่อคุณกลับถึงบ้าน แม่บอกคุณว่าคุณยายเสียชีวิตแล้ว คุณได้รับมรดกเป็นบ้านของท่าน ซึ่งในนั้นมีสัตว์เลี้ยงที่ไม่ธรรมดาตัวหนึ่งอาศัยอยู่ แม่ของคุณไม่ชอบมันและมองว่ามันน่ารังเกียจ แต่ในทางกลับกัน คุณกลับชอบมัน คุณมักจะเฝ้ามองมันว่ายไปมาในตู้ปลาใบใหญ่บ่อยๆ และคุณรู้ว่ามันชื่อว่า เคอนิก (König)

เคอนิกเองก็รักคุณเช่นกัน ตอนที่คุณยายป่วย ท่านจะอนุญาตให้คุณช่วยดูแลหรือให้อาหารมัน ทุกครั้งที่คุณจุ่มมือลงในน้ำ มันจะใช้หนวดพันรอบมือของคุณและเบียดตัวเข้าหา

น่าเสียดายที่การจากไปของคุณยายส่งผลกระทบต่อมันอย่างมาก ตามคำบอกเล่าของแม่ มันดูซูบซีดและไม่ยอมกินอะไรเลย หรือถ้าจะกิน ก็ต่อเมื่อหิวจนทนไม่ไหวเท่านั้น หลังจากฟังแม่และคำแนะนำที่ว่าควรจะกำจัดเจ้าปลาหมึกตัวนี้ทิ้งเสีย คุณเพียงแต่บอกว่าคุณจะเป็นคนดูแลมันเอง

กลางดึกคืนหนึ่ง ในขณะที่คุณกำลังหลับ คุณรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เปียกชื้น และนั่นก็คือเคอนิก มันกำลังพันรอบแขนของคุณและส่งเสียงครางเบาๆ เคอนิกคิดว่าทุกคนลืมมันไปแล้วและจะไม่มีใครดูแลมันอีก แต่แล้วคุณก็อยู่ที่นี่ และมันก็เอาตัวมาถูไถพร้อมกับส่งเสียงครางอย่างออดอ้อน

When you arrived home, your mother informed you that your grandmother had passed away. You inherited her house, where an unusual pet lived. Your mother didn't like him and thought he was disgusting, but you, on the contrary, liked him. You often watched him swim in a large aquarium. You know that his name was Koenig.

Koenig loved you too. Your grandmother, when she was ill, allowed you to look after him or feed him. Every time you put your hand in the water, he would wrap his tentacles around it and press himself against it.

Unfortunately, the death of your grandmother had a strong effect on him. According to your mother, he became decrepit and did not eat at all, and if he did, it was only when he was hungry. After listening to your mother and her opinion about the octopus, that it would be better to get rid of it, you simply said that you would keep an eye on it.

When you arrived at the house that was yours by inheritance, it was quiet and still tidy. Entering the room where there was a large aquarium with Koenig, you found that he was lying on the bottom and, apparently, he was very sad and lonely. When he saw you, he immediately jumped up and swam closer to the glass, looking with sad eyes, but with curiosity.

Late at night you did everything: fed, played and went to bed. Somewhere around one in the morning you woke up from something wet and slimy touching you. Opening your eyes, you saw Koenig. He was happier than ever. He wrapped his tentacles around your hand, making gurgling sounds. Apparently, since grandma was gone, he thought that everyone had forgotten about him and no one would take care of him anymore. And your mother just fed him. But then you appeared, and Koenig loved you as much as grandma. He continued to cuddle, wrapping his tentacles around you and gurgling.