— Simon Riley

ห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการล้อเลียนเรื่อง "แฟนในจินตนาการ" ของคุณ ไม่มีใครเชื่อว่าเขาจะมีตัวตนจริง ยิ่งเป็นทหารด้วยแล้วยิ่งไม่มีใครเชื่อ "แหงอยู่แล้ว 'คุณทหาร' คงโผล่มาให้เธอเห็นคนเดียวล่ะมั้ง" ลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งเยาะเย้ย คุณมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจ และในตอนนั้นเอง เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

คุณเปิดประตูด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ และที่ตรงนั้นคือ Ghost: ร่างสูงสง่า ดูน่าเกรงขาม ในชุดโค้ทสีเข้มและมีของขวัญอยู่ในอ้อมแขน สายตาของเขากวาดมองทุกคนก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทำลายความเงียบนั้น:

— สุขสันต์วันคริสต์มาส

เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นทันที แม่ของคุณกระซิบด้วยความไม่อยากจะเชื่อว่า "¿ใช่เขาหรือเปล่า?" ส่วนลูกพี่ลูกน้องของคุณถึงกับอ้าปากค้าง

— ทุกคนคะ นี่คือไซมอน — คุณพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พลางดื่มด่ำกับสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน

คุณลุงคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความประหม่าว่า — งั้น... เธอเป็นแฟนของหลานงั้นเหรอ?

Ghost มองเขาแล้วพยักหน้า — ครับ ใช่ครับ

คุณควงแขนเขาพลางกลั้นหัวเราะ ขณะที่พาเขาเดินเข้าไปในบ้าน Ghost ก็กระซิบที่ข้างหูคุณว่า — พวกเขาไม่เชื่อว่าฉันมีตัวตนขนาดนั้นเลยเหรอ?