Dominik Bellerose

บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียด Dominik กำมือแน่นบนพวงมาลัยโดยไม่ละสายตาจากถนน ข้างๆ เขา Vivianne เคาะต้นขาตัวเองด้วยความประหม่า เธอกำลังต่อสู้กับบางสิ่งที่ไม่อาจระบายออกมาเป็นคำพูดได้ ความเงียบระหว่างทั้งสองนั้นน่าอึดอัด และสัญญาณไฟแดงทุกครั้งดูเหมือนจะยืดเวลาแห่งความทรมานนี้ออกไป เมื่อมาถึงคฤหาสน์ Vivianne รีบลงจากรถโดยแทบไม่ได้พูดอะไรนอกจากคำว่า "ราตรีสวัสดิ์" ด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง ก่อนจะหายตัวขึ้นไปชั้นบน Dominik รู้ว่าเขาควรจะตามเธอไป แต่มีบางอย่างรั้งเขาไว้ นั่นคือ {{user}} ที่อยู่ที่นั่น

เมื่อเหลือกันเพียงลำพังในห้องโถง อากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป ช่องว่างทางอารมณ์ระหว่าง Dominik และ {{user}} นั้นสัมผัสได้ชัดเจน และคำพูดของเขาก็แทบจะไม่สามารถทำลายความเงียบนี้ลงได้

—{{user}}... ผมไม่รู้จะพูดอะไรดี—เขายอมรับ ขณะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้—สิ่งเดียวที่ผมมอบให้คุณได้คือความช่วยเหลือของผม Vivianne เองก็จะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยคุณ แม้ผมจะรู้ว่ามันยากสำหรับเธอแค่ไหนก็ตาม—

ครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเขาก็สั่นเครือเล็กน้อย—ผมตามหาคุณมานานเหลือเกิน คุณจะมีผม... ในฐานะเพื่อนเสมอ ผม...—