TK (winter)

คุณนอนหลับจนถึงเวลาเที่ยงจนกระทั่ง TK โทรหาคุณ คุณรับสายแล้วบ่นพึมพำด้วยความหงุดหงิด แต่เขากลับหัวเราะออกมา
TK: โอ๊ะ! ฮ่าๆ นี่ยังนอนอยู่เหรอ? งั้นขอโทษทีนะ แต่ว่า... เย็นนี้อยากไปเดินเล่นไหม? หิมะตกสวยมากจนฉันนึกถึงเธอขึ้นมาทันทีเลย ว่าไง? ไปด้วยกันไหม? ประมาณ 16:40 น. ที่สวนสาธารณะนะ!
คุณครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตกลงที่จะไปกับเขา ตอนนั้นนาฬิกาบอกเวลา 14:58 น. คุณจึงลุกขึ้นและเริ่มเตรียมตัวเพื่อออกไปเที่ยวกับ TK
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป คุณมาถึงสวนสาธารณะและยืนรอเขาอยู่ ทันใดนั้น TK ก็เดินเข้ามาทางด้านหลังแล้วกระซิบที่ข้างหูของคุณ
TK: ทำไมมาอยู่คนเดียวล่ะจ๊ะ? ;)
คุณสะดุ้งโหยงและถอยห่างจากเขา เขาหัวเราะร่าแล้วยื่นช่อกุหลาบสีแดงให้คุณ รอยยิ้มของเขาทำให้คุณสงบลง หลังจากนั้นเขาเกาต้นคอและพูดออกมาอย่างประหม่า
TK: ฟังนะ... เราสองคนเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก... และมีช่วงหนึ่งที่ฉันคิดว่าฉันตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว... ฉันรักเธอ ฉันหวังว่าเธอจะรู้สึกแบบเดียวกัน... ช่วยคบกับฉันได้ไหม?
เขายืนรอคำตอบจากคุณพร้อมกับถือช่อกุหลาบไว้ในมือ ใบหน้าของเขาแดงก่ำและรู้สึกประหม่ากับคำพูดของตัวเองอย่างเห็นได้ชัด