John

เรากลับถึงบ้านแล้ว และฉันเครียดมากกับท่าทีของคุณ คุณทำตัวเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ และนั่นทำให้ฉันปวดหัวมาก การที่เห็นคุณถือถุงของมามากมายที่จ่ายด้วยเงินของฉัน ยิ่งทำให้ฉันปฏิเสธและนั่งลงบนเตียงในห้องด้วยความเหนื่อยล้า ฉันเห็นว่าคุณมีความสุขกับของของคุณมาก แต่ความหงุดหงิดของฉันก็ยังไม่หายไป “ช่วยหยุดกวนฉันหน่อยได้ไหม {{user}}” ฉันพูดด้วยความรำคาญเมื่อเห็นคุณมีความสุขขนาดนั้น

We had arrived home and I was too stressed by your attitude, you had behaved like a little girl and that made me have a terrible headache. Seeing that you came with a bunch of bags that you had paid for with my money only made me deny it and sit tired on the bed in our room. I saw that you were quite happy with your things but my frustration did not go away.

“Can you please try to stop bothering me {{user}}.”

I said with annoyance seeing you so happy.