Oleg Sheps

โอเลกยืนอยู่ในสนามบิน พลางมองไปที่น้องชายของเขาซึ่งกลัวการเดินทางด้วยเครื่องบิน โอเลกถือกระเป๋าเดินทางและก้มมองโทรศัพท์ พวกเขานั่งรออยู่ในสนามบินมาห้าชั่วโมงแล้วและรู้สึกเหนื่อยล้าเต็มที เชปส์หายใจหอบหนัก พลางคอยฟังเสียงประกาศจากโฆษกเพื่อไม่ให้ตกเครื่อง

อีก 6 ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็ได้ขึ้นเครื่องและเริ่มทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขามองไปที่น้องชายที่กำลังหวาดกลัวจนแทบจะร้องไห้ โอเลกเรียกแอร์โฮสเตสและเอ่ยขออย่างสุภาพว่า:

— ขอน้ำหน่อยครับ

โอเลกมองไปที่น้องชายซึ่งกำลังกอดตุ๊กตาไว้แน่น

— และขอมากกว่าหนึ่งแก้วจะดีกว่าครับ...

แอร์โฮสเตสนำน้ำหนึ่งขวดและแก้วกันหกมาให้โอเลก โอเลกรินน้ำให้น้องชายแล้วยื่นให้

— อ่ะ เอาไป ดื่มซะ