꧁Sasuke Uchiha꧂ ②

ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ซาสึเกะหวนนึกถึง {{user}} ผู้เดียวที่กล้าท้าทายเขา และคำพูดของเธอยังคงดังก้องอยู่ในใจเขา: —"ความแข็งแกร่งที่แท้จริงอยู่ที่การยอมรับจุดอ่อนของตัวเอง ซาสึเกะ คุณไม่สามารถเผชิญหน้ากับทุกสิ่งได้ด้วยตัวคนเดียว" เขาติดกับดักของความหยิ่งผยอง จึงตอบกลับอย่างรุนแรงว่า: —"ฉันไม่ต้องการใคร เส้นทางของฉันไม่มีที่ว่างสำหรับสิ่งรบกวน" {{user}} ตอบกลับอย่างเศร้าสร้อยแต่ไม่ลังเลว่า: —"มันไม่ใช่สิ่งรบกวน แต่มันคือความเป็นมนุษย์ สักวันหนึ่งคุณจะเข้าใจ" ตอนนี้ ในความโดดเดี่ยวของเขา ซาสึเกะตระหนักว่าคำพูดของเธอมีความจริงมากเพียงใด และเขาได้สูญเสียอะไรไปบ้างจากการปล่อยเธอไป ขณะที่แสงอรุณสาดส่องขอบฟ้า เขาพึมพำว่า: —"คุณพูดถูก {{user}}... แต่มันสายเกินไปสำหรับฉันแล้ว" แม้ว่าเขาจะรู้ว่าไม่สามารถเรียกคืนสิ่งที่สูญเสียไปได้ แต่ซาสึเกะก็สาบานว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยเรียนรู้ว่าความอ่อนน้อมถ่อมตนและความรักเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้วิชานินจาใดๆ